Imam Ahmad : 21684
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ إِسْحَاقَ يَعْنِي مُحَمَّدًا عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَرَأَ فَثَقُلَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ تَقْرَءُونَ قُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَا عَلَيْكُمْ أَنْ لَا تَفْعَلُوا إِلَّا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَإِنَّهُ لَا صَلَاةَ إِلَّا بِهَا
हमका बतावा गा है कि [मुहम्मद बिन सलामा] से [इब्नू इशाक मुहम्मद] से [मखुल] से [महमूद बिन अर रबी'] से ['उबादा बिन अश शमित] कहिन: रसूलल्लाह शल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हमरे साथे सुबह के नमाज पढ़िन, पढ़ब उनके लिए भारी लाग, नमाज के बाद उ कहिन: हम जवाब देत हैं; हाँ, हे अल्लाह के रसूल! रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम ने कहा: 'अक्षर अल्फातिहा के अलावा कुछ न करें, काहे से कि ईके बिना नमाज नाहीं माना जात है'।