इमाम अहमद : 21662

حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ عَنْ يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي كِنَانَةَ قَالَ يُقَالُ لَهُ الْمُخْدَجِيُّ قَالَ كَانَ بِالشَّامِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أَبُو مُحَمَّدٍ قَالَ الْوَتْرُ وَاجِبٌ قَالَ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ فَقُلْتُ إِنَّ أَبَا مُحَمَّدٍ يَزْعُمُ أَنَّ الْوَتْرَ وَاجِبٌ قَالَ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ تَعَالَى عَلَى الْعِبَادِ مَنْ أَتَى بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا جَاءَ وَلَهُ عَهْدٌ عِنْدَ اللَّهِ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ ضَيَّعَهُنَّ اسْتِخْفَافًا جَاءَ وَلَا عَهْدَ لَهُ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ

माझ्या वडिलांनी आम्हाला सांगितले, आणि त्यांनी आम्हाला [यह्या बिन सईद अल-कथ्थान] यांच्याकडून [यह्या बिन सईद अल-अंशोरी] यांनी सांगितले की; मला [मुहम्मद बिन याह्या बिन हब्बान] यांनी [इब्न मुहैरिझ] यांच्याकडून, बानू किनानाह या जमातीतील [अल-मुखदाजी] नावाच्या एका माणसाकडून सांगितले की: सिरियात अबू मुहम्मद नावाचा एक माणूस होता, ज्याने म्हटले: वित्र अनिवार्य आहे. मग मी 'उबादा बिन अश-शामित' यांच्याकडे गेलो आणि म्हणालो: 'अबू मुहम्मद यांचा विश्वास आहे की वित्र अनिवार्य आहे.' ['उबादा बिन अश-शामित] म्हणाले: 'अबू मुहम्मद यांनी खोटं बोललं आहे; मी अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, यांना म्हणताना ऐकलं: "पाच नमाज आहेत ज्या अल्लाह, सर्वात धन्य आणि सर्वोच्च, यांनी आपल्या सेवकांवर अनिवार्य केल्या आहेत, जो कोणीही त्यांची काळजीपूर्वक अदा करतो, त्याचा परम शुभ्र आणि उन्नत अल्लाहशी करार आहे की तो त्याला स्वर्गात प्रवेश देईल; आणि जो कोणीही त्यांना हलक्या दृष्टीने घेऊन दुर्लक्ष करतो, त्याचा अल्लाहशी करार नाही; जर अल्लाहने इच्छिते, तर तो त्याला शिक्षा करील, आणि जर त्याने इच्छिते, तर त्याला स्वर्गात प्रवेश देईल."