Imam Ahmad : 21575
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا قَالَ سَعْدٌ كَانَ يُقَالُ لَهُ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَلَمْ يَكُنْ مَوْلًى يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ أَنَّهُ أَصَابَ حِمَارَ وَحْشٍ فَسَأَلُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَقِيَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدُ فَقَالَ أَبَقِيَ مَعَكُمْ مِنْهُ شَيْءٌ قَالَ فَأَكَلَهُ أَوْ قَالَ فَكُلُوهُ فَقُلْتُ لِشُعْبَةَ مَعْنَى قَوْلِهِ لَا بَأْسَ بِهِ قَالَ نَعَمْ
Ekɛɛ wɔ [Muhammad bin Ja’far] ekɛɛ wɔ [Syu’bah] kɛjɛ [Sa’ad bin Ibrahim] kɛɛ; Mi nu [mɔ ko]. -Sa’ad tsɔɔ mli akɛ akɛɛ eji Abu Qatadah nyɔŋ eyɛ mli akɛ agba kɛjɛ Abu Qatadah ŋɔɔ akɛ ejeee nyɔŋ-, kɛjɛ [Abu Qatadah] ŋɔɔ akɛ egbeɔ koo mli tejii ni no sɛɛ lɛ amɛbi Gbalɔ lɛ be ni eyɔɔ ihram mli lɛ, gbalɔ lɛ kɛɛ: Shuba kɛɛ; Kɛkɛ ni mibi lɛ yɛ no sɛɛ lɛ, ekɛɛ akɛ: ‘Ani nɔ ko eshwɛ?’ no sɛɛ lɛ eye loo ekɛɛ: ‘Ye’. Mikɛɛ Syu’bah akɛ ewiemɔi lɛ ashishinumɔ jeee nɔ ko nɔ ko. Eha hetoo akɛ; Hɛɛ.