Imam Ahmad : 21530
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ إِذْ مَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ قَالَ حَادَ عَنْ رَاحِلَتِهِ فَدَعَمْتُهُ بِيَدَيَّ قَالَ فَاسْتَيْقَظَ قَالَ ثُمَّ سِرْنَا قَالَ فَمَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَمْتُهُ بِيَدَيَّ فَاسْتَيْقَظَ فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ حَفِظَكَ اللَّهُ كَمَا حَفِظْتَنَا مُنْذُ اللَّيْلَةِ ثُمَّ قَالَ لَا أُرَانَا إِلَّا قَدْ شَقَقْنَا عَلَيْكَ نَحِّ بِنَا عَنْ الطَّرِيقِ أَوْ مِلْ بِنَا عَنْ الطَّرِيقِ قَالَ فَعَدَلْنَا عَنْ الطَّرِيقِ فَأَنَاخَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَاحِلَتَهُ فَتَوَسَّدَ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا ذِرَاعَ رَاحِلَتِهِ فَمَا اسْتَيْقَظْنَا حَتَّى أَشْرَقَتْ الشَّمْسُ وَذَكَرَ صَوْتَ الصُّرَدِ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا فَاتَتْنَا الصَّلَاةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ تَهْلِكُوا وَلَمْ تَفُتْكُمْ الصَّلَاةُ إِنَّمَا تَفُوتُ الْيَقْظَانَ وَلَا تَفُوتُ النَّائِمَ هَلْ مِنْ مَاءٍ قَالَ فَأَتَيْتُهُ بِسَطِيحَةٍ أَوْ قَالَ مَيْضَأَةٍ فِيهَا مَاءٌ فَتَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَفَعَهَا إِلَيَّ وَفِيهَا بَقِيَّةٌ مِنْ مَاءٍ قَالَ احْتَفِظْ بِهَا فَإِنَّهُ كَائِنٌ لَهَا نَبَأٌ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ تَحَوَّلَ فِي مَكَانِهِ فَأَمَرَهُ فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ قَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ كَانَ النَّاسُ أَطَاعُوا أَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ فَقَدْ رَفَقُوا بِأَنْفُسِهِمْ وَأَصَابُوا وَإِنْ كَانُوا خَالَفُوهُمَا فَقَدْ خَرَقُوا بِأَنْفُسِهِمْ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ حَيْثُ فَقَدُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَا لِلنَّاسِ أَقِيمُوا بِالْمَاءِ حَتَّى تُصْبِحُوا فَأَبَوْا عَلَيْهِمَا وَانْتَهَى إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ آخِرِ النَّهَارِ وَقَدْ كَادُوا أَنْ يَهْلِكُوا عَطَشًا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكْنَا فَدَعَا بِالْمِيضَأَةِ ثُمَّ دَعَا بِإِنَاءٍ فَأُتِيَ بِإِنَاءٍ فَوْقَ الْقَدَحِ وَدُونَ الْقَعْبِ فَتَأَبَّطَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ جَعَلَ يَصُبُّ فِي الْإِنَاءِ ثُمَّ يَشْرَبُ الْقَوْمُ حَتَّى شَرِبُوا كُلُّهُمْ ثُمَّ نَادَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ مِنْ غَالٍّ قَالَ ثُمَّ رَدَّ الْمِيضَأَةَ وَفِيهَا نَحْوٌ مِمَّا كَانَ فِيهَا قَالَ فَسَأَلْنَاهُ كَمْ كُنْتُمْ فَقَالَ كَانَ مَعَ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ ثَمَانُونَ رَجُلًا وَكُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا
Ti tene na e [Mohammed bin Ja’far] ti tene na e [Sa’id] ti [Qatadah] ti [‘Abdullah bin Robah] ti [Abu Qatadah Al Anshori] ti tene; Na ngoi so e yeke na tere ti Rasulullah na yâ ti mbeni voyage ti lo, gi hio tongaso Rasulullah atï na peko wala Abu Qatadah atene; Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam a ngbâ kete ti glissé - zo ti fango mbaï ni adabe ti lo mbeni pëpe na certité ti édition ni - na yâ ti kutukutu ti lo na pekoni mbi gbu lo na maboko ti mbi, na pekoni lo zingo na lango. Na pekoni, e tambela, na pekoni Rasulullah aga nduru ti tï, na pekoni mbi gbu lo na maboko ti mbi na lo zingo na lango, Rasulullah atene: ‘O Abu Qatadah!’ Mbi kiri tënë; Biani, O Watokua ti Allah! Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam atene: ‘Zia Nzapa abata mo tongana ti so mo bâ lege ti mbi ngbene ye na bï so ahon’. Na pekoni, Rasulullah Shallallahu’alaihiwasallam atene: ‘Pardon, e hinga pëpe me e mû vundu na mo, fadeso zia e sigigi na yâ ti lege wala zia e sigigi na lege - zo ti fango mbaï ni ayeke na kite na ndo ti tâ tënë ti mbeti-sango ni -’. Abu Qatadah atene; A zia mbeni mbage na pekoni Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam a kanga kutukutu ti lo, gere ti e oko oko aluti na ndo ti coude ti kutukutu ti lo. A zingo pëpe juska lâ asigigi na lo sara tënë ti toto ti akete ndeke. Abu Qatadah atene; O Watokua ti Allah! ‘A yeke futi e, e manke asambela ti e’. Rasulullah atene: ‘I yeke futi pëpe na i yeke zia lege ti sambela pëpe. Oko ye so a iri ni ziango sambela ayeke tongana ngoi ti sambela asi si lo lango pëpe, même tongana mbeni zo ayeke lango, a lingbi ti tene pëpe so lo zia sambela awe. Ngu ayeke dä?’ na pekoni mbi ga na mbeni geriba ndali ti lo na pekoni lo sara ablution na pekoni lo mû na mbi tanga ti ngu ni, lo tene: ‘Sara hange, ndali ti so ngu ni ayeke wara ande akota sango’. Na pekoni, lo mû yanga na Bilal ti sara appel ti sambela, na pekoni lo londo na ndo ti lo na lo sara sambela ti ndapre. Na pekoni, Prophète ti Allah atene: ‘Tongana azo amä yanga ti Abu Bakr na ‘Omar a ye ti tene so ala ndoye tele ti ala na ala sala tâ tënë, tongana ala ke ala a ye ti tene so ala yeke futi tele ti ala’. Na ngoi ni so, Abu Bakr na Omar, tongana ala perdre Prophète sallallaahu’alaihiwasallam, ala use kue amû mbeni tokua na azo; ‘A lingbi mo ngbâ na ndo ti ngu ni juska na ndapre’. Me, ala mä yanga ti ala pëpe na Prophète sallallaahu’alaihiwasallam aga na ala na hunzingo ti ndapre na ngoi so ala yeke ndulu ti kui na nzara ti ngu. Ala tene; O Watokua ti Allah! E yeke futi ande. Na pekoni, lo hunda mbeni ta, na a ga na mbeni ta, so akono ahon four ni nga so ayeke kete ahon poêle ni. Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam apika lo na pekoni lo tuku ngu, ala nyon ni kue na pekoni Rasulullah Sallallahu’alaihiwasallam airi lo: ‘Mbeni zo na popo ti ala amû aye ti bira kozoni si lo kangbi ni?’ Na pekoni, a kiri na geriba ni na ngu ayeke na yâ ni tongana ti kozo. A hunda Abu Qatadah; Azo ni ayeke oke? Abu Qatadah atene; Abu Bakr na Omar ayeke lani na azo bale-omene na ngoi so e na Rasulullah e yeke na azo bale-oko na use.