Imam Ahmad : 21364

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ سَلَّامٍ أَنَّ جَدَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا أَسْمَاءَ حَدَّثَهُ أَنَّ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَهُ أَنَّ ابْنَةَ هُبَيْرَةَ دَخَلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَفِي يَدِهَا خَوَاتِيمُ مِنْ ذَهَبٍ يُقَالُ لَهَا الْفَتَخُ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَعُ يَدَهَا بِعُصَيَّةٍ مَعَهُ يَقُولُ لَهَا يَسُرُّكِ أَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ فِي يَدِكِ خَوَاتِيمَ مِنْ نَارٍ فَأَتَتْ فَاطِمَةَ فَشَكَتْ إِلَيْهَا مَا صَنَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ وَانْطَلَقْتُ أَنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَلْفَ الْبَابِ وَكَانَ إِذَا اسْتَأْذَنَ قَامَ خَلْفَ الْبَابِ قَالَ فَقَالَتْ لَهَا فَاطِمَةُ انْظُرِي إِلَى هَذِهِ السِّلْسِلَةِ الَّتِي أَهْدَاهَا إِلَيَّ أَبُو حَسَنٍ قَالَ وَفِي يَدِهَا سِلْسِلَةٌ مِنْ ذَهَبٍ فَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا فَاطِمَةُ بِالْعَدْلِ أَنْ يَقُولَ النَّاسُ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَفِي يَدِكِ سِلْسِلَةٌ مِنْ نَارٍ ثُمَّ عَذَمَهَا عَذْمًا شَدِيدًا ثُمَّ خَرَجَ وَلَمْ يَقْعُدْ فَأَمَرَتْ بِالسِّلْسِلَةِ فَبِيعَتْ فَاشْتَرَتْ بِثَمَنِهَا عَبْدًا فَأَعْتَقَتْهُ فَلَمَّا سَمِعَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ وَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّى فَاطِمَةَ مِنْ النَّارِ

اسان کي ٻڌايو آهي [عبد الشمد] اسان کي ٻڌايو آهي [همام] اسان کي ٻڌايو آهي [يحييٰ] مون کي [زيد بن سلام] ٻڌايو آهي ته [سندس ڏاڏي] کيس ٻڌايو ته [ابو اسماء] کيس ٻڌايو؛ ته رسول الله صلي الله عليه وسلم جي خادم [ثوبان] کيس ٻڌايو؛ ته شهزادي هبيره رسول الله صلي الله عليه وسلم جي رهائشگاهه تي آئي ۽ سندس هٿ ۾ سون جون ڪنگڻيون هيون جن کي الفتح چيو ويندو هو. رسول الله صلي الله عليه وسلم سندس هٿ ۾ هڪ ننڍڙي لٺ ماري، کيس چيو؛ 'ڇا تون خوش آهين ته الله تنهنجي هٿن ۾ دوزخ جون ڪنگڻيون رکيون؟'. شهزادي هبيره فاطمه وٽ آئي ۽ رسول الله صلي الله عليه وسلم جي ڪيل ڪم جي شڪايت ڪئي. ثوبان چيو؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم ۽ مان نڪري ويا ۽ هو دروازي جي پويان بيٺو هو، ۽ اهو نبي ﷺ جو معمول هو ته جڏهن به اندر اچڻ جي اجازت گهريندو هو ته دروازي جي پويان بيٺو هوندو هو. پوءِ فاطمه شهزادي هبيره کي چيو؛ هي ڪنگڻ ڏسو جيڪو ابو حسن مون کي ڏنو هو. ان وقت فاطمه جي هٿ ۾ سون جو ڪنگڻ هو، پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان سان مليا ۽ چيو؛ 'هي فاطمه! انصاف کي برقرار رکڻ لاءِ، ڇا ماڻهن لاءِ اهو مناسب آهي ته اهي تبصرو ڪن ته 'فاطمه بنت محمد دوزخ جو ڪنگڻ پائي رهي آهي؟'. پوءِ هن بي قابو ٿي فاطمه تي لعنت ڪئي، ان کان پوءِ هو هليو ويو ۽ نه ويٺو. پوءِ فاطمه ڪنگڻ وڪڻڻ جو حڪم ڏنو ۽ پوءِ قيمت تي غلام خريد ڪيا ۽ پوءِ انهن کي آزاد ڪيو. جڏهن نبي ﷺ اهو ٻڌو ته پاڻ تڪبير ڪئي ۽ چيو؛ 'الله جو شڪر آهي جنهن فاطمه کي دوزخ کان بچايو'.