Imam Ahmad : 21300
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا رَافِعُ بْنُ سَلَمَةَ الْأَشْجَعِيُّ حَدَّثَنِي حَشْرَجُ بْنُ زِيَادٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ أَبِيهِ أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةِ خَيْبَرَ وَأَنَا سَادِسُ سِتِّ نِسْوَةٍ فَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مَعَهُ نِسَاءً فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُنَّ وَبِأَمْرِ مَنْ خَرَجْتُنَّ فَقُلْنَا خَرَجْنَا نُنَاوِلُ السِّهَامَ وَنَسْقِي النَّاسَ السَّوِيقَ وَمَعَنَا مَا نُدَاوِي بِهِ الْجَرْحَى وَنَغْزِلُ الشَّعْرَ وَنُعِينُ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ قُمْنَ فَانْصَرِفْنَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ خَيْبَرَ أَخْرَجَ لَنَا سِهَامًا كَسِهَامِ الرَّجُلِ قُلْتُ يَا جَدَّةُ مَا أَخْرَجَ لَكُنَّ قَالَتْ تَمْرًا
Na faamatala mai ia i matou [‘Abdush Shamad bin ‘Abdul Warits] e faapea [Rafi’ bin Salamah Al Ashja’i] na ta’u mai ia te a’u [Hasyraj bin Ziyad Al Ashja’i] mai [lona tinamatua] - o lona tinamatua i le itu tama -; na ia fai mai; Sa ou alu ma le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i le taua i Khoybar ma o a’u o le tamaitai lona ono ma le tamaitai e toaono. Na faalogo le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) o loo i ai ni tamaitai sa faatasi ma ia, na sau o ia ia i matou ma fai mai; ‘Aisea na outou o ai ma o le poloaiga a ai na outou o ai’. Na matou tali atu; Na matou o e saunia ni aū, avatu ni falaoa falaoa i fitafita, matou te aumaia ni vailaau mo e ua manu’a, matou te milo lauulu ma o lena vailaau matou te fesoasoani ai i le ala a Allah. Na fetalai mai le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘Tu i luga ma alu i le fale’. Ina ua faatoilaloina e Allah subhanahu wata’ala Khoybar, na Ia tuuina mai ia i matou se vaega e pei o le vaega o se tagata. Na ou fesili atu; Tinamatua! O le a le mea na tuuina atu ia te oe? Na ia tali mai; Aso.