इमाम अहमद : 21300

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا رَافِعُ بْنُ سَلَمَةَ الْأَشْجَعِيُّ حَدَّثَنِي حَشْرَجُ بْنُ زِيَادٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ أَبِيهِ أَنَّهَا قَالَتْ خَرَجْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزَاةِ خَيْبَرَ وَأَنَا سَادِسُ سِتِّ نِسْوَةٍ فَبَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ مَعَهُ نِسَاءً فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا فَقَالَ مَا أَخْرَجَكُنَّ وَبِأَمْرِ مَنْ خَرَجْتُنَّ فَقُلْنَا خَرَجْنَا نُنَاوِلُ السِّهَامَ وَنَسْقِي النَّاسَ السَّوِيقَ وَمَعَنَا مَا نُدَاوِي بِهِ الْجَرْحَى وَنَغْزِلُ الشَّعْرَ وَنُعِينُ بِهِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ قَالَ قُمْنَ فَانْصَرِفْنَ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ خَيْبَرَ أَخْرَجَ لَنَا سِهَامًا كَسِهَامِ الرَّجُلِ قُلْتُ يَا جَدَّةُ مَا أَخْرَجَ لَكُنَّ قَالَتْ تَمْرًا

हे आम्हाला ['अब्दुश शमाद बिन 'अब्दुल वारीस] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [राफी बिन सलामाह अल-असय्जा'ई] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [हासराज बिन जियाद अल-असय्जा'ई] यांनी सांगितले, ज्यांनी [त्याची आजी] (त्याच्या वडिलांची आई), म्हणाली: 'मी अल्लाहच्या प्रेषितांसोबत, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, खैबरच्या लढाईत गेले होते, आणि मी सहा महिलांपैकी एक होते. अल्लाहच्या प्रेषितांच्या लक्षात आले की त्यांच्यासोबत महिला आहेत; ते आमच्याकडे आले आणि म्हणाले: "तुम्ही का आल्यात, आणि कोणाच्या आज्ञेने आल्यात?" आम्ही उत्तर दिले: 'आम्ही बाणांची पुरवठा करण्यासाठी, सैनिकांसाठी पीठ मळण्यासाठी गेलो आहोत, जखमींसाठी औषधे आणली आहेत, आम्ही सूत काततो आणि या औषधांद्वारे आम्ही अल्लाहच्या मार्गात मदत करतो.' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "उठून घरी परत जा." जेव्हा अल्लाहने, त्याची महिमा आणि स्तुती असो, खैबर जिंकले, तेव्हा त्यांनी आम्हाला पुरुषाच्या बरोबरीचा हिस्सा दिला. मी विचारले: "आजी! तुम्हाला काय दिले?" तिने उत्तर दिले: "खजूर."