Imam Ahmad : 21279
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيُّ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَةٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهَا ابْنَانِ لَهَا وَهِيَ حَامِلٌ فَمَا سَأَلَتْهُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا أَعْطَاهَا ثُمَّ قَالَ حَامِلَاتٌ وَالِدَاتٌ رَحِيمَاتٌ لَوْلَا مَا يَأْتِينَ إِلَى أَزْوَاجِهِنَّ دَخَلْنَ الْجَنَّةَ
Ekɛɛ wɔ akɛ [Ziyad bin Abdullah Al Bakka`i] ekɛɛ wɔ akɛ [Mansur] kɛjɛ [Salim bin Abu Al Ja’ad] kɛjɛ [Abu Umamah] ŋɔɔ akɛ; Yoo ko ni hiɛ musu ni ekɛ ebi lɛ ewo eniji amli lɛ ba Rasulullah SallallahuAalaihiWasallam ŋɔɔ. Yɛ nakai beaŋ lɛ, ebiii Rasulullah Sallallahu’alaihi Wasallam nɔ ko shi moŋ aha lɛ lɛ diɛŋtsɛ. Kɛkɛ ni Gbalɔ lɛ kɛɛ; 'Yei ni hiɛ musu, nyɛmɛi ni sumɔɔ amɛbii, kɛji amɛyeee amɛwumɛi awui lɛ amɛbaaya ŋwɛi diɛŋtsɛ'.