Imam Ahmad : 21279
حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيُّ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ جَاءَتْ امْرَأَةٌ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَهَا ابْنَانِ لَهَا وَهِيَ حَامِلٌ فَمَا سَأَلَتْهُ يَوْمَئِذٍ إِلَّا أَعْطَاهَا ثُمَّ قَالَ حَامِلَاتٌ وَالِدَاتٌ رَحِيمَاتٌ لَوْلَا مَا يَأْتِينَ إِلَى أَزْوَاجِهِنَّ دَخَلْنَ الْجَنَّةَ
Esan digu [Ziyad bin 'Abdullah Al Bakka`i] esan digu [Mansur] from [Salim bin Abu Al Ja'ad] from [Abu Umamah] esan du; Haurdun dagoen emakume bat bere umea besoetan zuela Rasulullah SallallahuAalaihiWasallam-era etorri zen. Garai hartan ez zion Rasulullah Sallallahu'alaihi Wasallam zerbait eskatu baina behin betiko eman zioten. Orduan sallallaahu'alaihi Wasallam Profetak esan zuen; 'Haurdun dauden emakumeak, seme-alabak maite dituzten amak, senarrari minik egiten ez badiote, ziur aski zerura joango dira'.