Imam Ahmad : 21268

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ مَالِكٍ عَنْ لُقْمَانَ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ مَا مِنْ رَجُلٍ يَلِي أَمْرَ عَشَرَةٍ فَمَا فَوْقَ ذَلِكَ إِلَّا أَتَى اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ مَغْلُولًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَدُهُ إِلَى عُنُقِهِ فَكَّهُ بِرُّهُ أَوْ أَوْبَقَهُ إِثْمُهُ أَوَّلُهَا مَلَامَةٌ وَأَوْسَطُهَا نَدَامَةٌ وَآخِرُهَا خِزْيٌ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

اسان کي [ابو اليمان] ٻڌايو آهي ته اسان کي [اسماعيل بن عياسي] ٻڌايو آهي ته [يزيد بن مالڪ] کان [لقمان بن عامر] کان [ابو امامه] رسول الله ﷺ کان ته پاڻ فرمايو ته: ڪو به ماڻهو جيڪو ڏهه يا ان کان وڌيڪ ماڻهن جي معاملن جي اڳواڻي ڪندو، قيامت جي ڏينهن الله وٽ هن حال ۾ نه ايندو ته سندس هٿ سندس ڳچيءَ ۾ زنجيرن سان ٻڌل هوندا، سندس نيڪي ان کي آزاد ڪندي يا سندس گناهه ان کي تباهه ڪندي. "قيامت جي شروعات ملامت سان ٿيندي، وچ ۾ افسوس سان ۽ آخر ۾ قيامت جي ڏينهن ذلت سان."