इमाम अहमद : 21257

حَدَّثَنَا أَبُو الْمُغِيرَةِ حَدَّثَنَا مُعَانُ بْنُ رِفَاعَةَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الْقَاسِمِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ جَالِسًا وَكَانُوا يَظُنُّونَ أَنَّهُ يَنْزِلُ عَلَيْهِ فَأَقْصَرُوا عَنْهُ حَتَّى جَاءَ أَبُو ذَرٍّ فَاقْتَحَمَ فَأَتَى فَجَلَسَ إِلَيْهِ فَأَقْبَلَ عَلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ هَلْ صَلَّيْتَ الْيَوْمَ قَالَ لَا قَالَ قُمْ فَصَلِّ فَلَمَّا صَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ الضُّحَى أَقْبَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَوَّذْ مِنْ شَرِّ شَيَاطِينِ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ قَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ وَهَلْ لَلْإِنْسِ شَيَاطِينٌ قَالَ نَعَمْ شَيَاطِينُ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُورًا ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَلَا أُعَلِّمُكَ مِنْ كَنْزِ الْجَنَّةِ قَالَ بَلَى جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ قَالَ قُلْ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ فَقُلْتُ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ ثُمَّ سَكَتَ عَنِّي فَاسْتَبْطَأْتُ كَلَامَهُ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ جَاهِلِيَّةٍ وَعَبَدَةَ أَوْثَانٍ فَبَعَثَكَ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ أَرَأَيْتَ الصَّلَاةَ مَاذَا هِيَ قَالَ خَيْرٌ مَوْضُوعٌ مَنْ شَاءَ اسْتَقَلَّ وَمَنْ شَاءَ اسْتَكْثَرَ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الصِّيَامَ مَاذَا هُوَ قَالَ فَرْضٌ مُجْزِئٌ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الصَّدَقَةَ مَاذَا هِيَ قَالَ أَضْعَافٌ مُضَاعَفَةٌ وَعِنْدَ اللَّهِ الْمَزِيدُ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَأَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ قَالَ سِرٌّ إِلَى فَقِيرٍ وَجُهْدٌ مِنْ مُقِلٍّ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَيُّمَا نَزَلَ عَلَيْكَ أَعْظَمُ قَالَ { اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ } آيَةُ الْكُرْسِيِّ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَيُّ الشُّهَدَاءِ أَفْضَلُ قَالَ مَنْ سُفِكَ دَمُهُ وَعُقِرَ جَوَادُهُ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَأَيُّ الرِّقَابِ أَفْضَلُ قَالَ أَغْلَاهَا ثَمَنًا وَأَنْفَسُهَا عِنْدَ أَهْلِهَا قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَأَيُّ الْأَنْبِيَاءِ كَانَ أَوَّلَ قَالَ آدَمُ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَوَنَبِيٌّ كَانَ آدَمُ قَالَ نَعَمْ نَبِيٌّ مُكَلَّمٌ خَلَقَهُ اللَّهُ بِيَدِهِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهِ رُوحَهُ ثُمَّ قَالَ لَهُ يَا آدَمُ قُبْلًا قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَمْ وَفَّى عِدَّةُ الْأَنْبِيَاءِ قَالَ مِائَةُ أَلْفٍ وَأَرْبَعَةٌ وَعِشْرُونَ أَلْفًا الرُّسُلُ مِنْ ذَلِكَ ثَلَاثُ مِائَةٍ وَخَمْسَةَ عَشَرَ جَمًّا غَفِيرًا

आम्हाला [अबू मुघीरा] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [मुआन इब्न रिफाआ] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला ['अली इब्न याझीद] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी [अल-कासिम अबू अब्दुर-रहमान] यांच्याकडून [अबू उमामा] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम मशिदीत बसले होते; त्यांना वाटले की त्यांना वहाय (प्रकाशना) आले आहे, म्हणून ते त्यांच्या भोवती जमले, जोपर्यंत अबू ذر आले आणि पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याजवळ बसले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) त्यांच्याकडे आले आणि म्हणाले: "अरे अबू ذر! आज तू नमाज अदा केलीस का?" त्यांनी उत्तर दिले: "अजून नाही." अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "उठ आणि नमाज अदा कर." दुपारी चार रकात नमाज अदा केल्यानंतर अबू ذر त्यांच्याकडे गेले. पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "अरे अबू ذر! जिन्न आणि मनुष्यांमधील शैतानांपासून आश्रय मागा." तो म्हणाला: "अरे अल्लाहचे पैगंबर, मनुष्यांमध्येही शैतान आहेत का?" अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "होय, मनुष्य आणि जिन्नमधील शैताने एकमेकांना सजवलेली शब्द फुसफुसतात. म्हणा: 'ला हौला व ला कूव्वता इल्ला बिल्लाह.'" त्यांनी सांगितले: "मीही म्हटले: 'ला हौला व ला कूव्वता इल्ला बिल्लाह.'" मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी माझ्याकडे शांत राहून पाहिले, त्यामुळे मी त्यांचे शब्द परत बोलून म्हटले: 'ऐ अल्लाहचे पैगंबर! आम्ही एकदा अज्ञानाच्या काळात आणि मूर्तिपूजक होतो, मग अल्लाहने तुम्हाला सर्व जगांसाठी दया म्हणून पाठवले.' त्याने विचारले: 'तुमच्या मते, प्रार्थना म्हणजे काय?' अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: 'ती योग्य ठिकाणी केलेले चांगले कर्म आहे; जो कमी करू इच्छितो तो कमी करू शकतो, आणि जो जास्त करू इच्छितो तो जास्त करू शकतो.' त्याने सांगितले: मी म्हणालो: 'हे अल्लाहचे प्रेषित! तुमच्या मते, दान म्हणजे काय?' अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "हे एक कर्म आहे जे सतत वाढत राहते आणि अल्लाहच्या दृष्टीने ते सतत वाढतच राहते." मी म्हणालो: "हे अल्लाहचे प्रेषित! तुमच्या मते, सर्वांत पुण्यदायी दान कोणते?" अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: "गरिबांना गुप्तपणे आणि आपल्या मर्यादित साधनातून दिलेली दान." मी म्हणालो: "हे अल्लाहचे प्रेषित! तुम्हाला उतरवलेल्या सर्वोच्च प्रकटीकरणांपैकी सर्वात मोठे कोणते आहे?" अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "अल्लाहु ला इलाहा इल्ला हुवल हय्युल क़य्यूम," म्हणजे सिंहासनाचे आयत. त्यांनी सांगितले; मी म्हणालो; हे अल्लाहचे प्रेषित! कोणता दास मुक्त करण्यास सर्वात अधिक पात्र आहे? अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "ज्याची किंमत सर्वात जास्त आहे आणि जो त्याच्या मालकासाठी सर्वात मौल्यवान आहे." मी म्हणालो: "अरे अल्लाहच्या प्रेषिता! पहिले प्रेषित कोण होते?" अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "आदम, त्यांच्यावर शांती असो." त्यांनी सांगितले: मी विचारले: "अल्लाहचे प्रेषिता! आदम प्रेषित होते का?" अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "होय, एक प्रेषित ज्याला अल्लाहने बोलले; त्याने त्याला आपल्या हातांनी निर्माण केले, मग त्यात आपला आत्मा फुंकला, आणि त्याला म्हटले: 'हे आदम! 'पुढे ये.' त्याने विचारले: 'अल्लाहच्या पैगंबरानो! पैगंबर किती आहेत?' अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'एक लाख चौवीस हजार; पैकी तीनशे पंधरा पैगंबर आहेत; ते खूप आहेत.'