Imam Ahmad : 21164

حَدَّثَنَا نُوحُ بْنُ مَيْمُونٍ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ هُوَ أَبُو مُحَمَّدِ بْنُ نُوحٍ وَهُوَ الْمَضْرُوبُ أَبُو مُحَمَّدِ بْنُ نُوحٍ حَدَّثَنَا أَبُو خُرَيْمٍ عُقْبَةُ بْنُ أَبِي الصَّهْبَاءِ حَدَّثَنِي أَبُو غَالِبٍ الرَّاسِبِيُّ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا أُمَامَةَ بِحِمْصَ فَسَأَلَهُ عَنْ أَشْيَاءَ حَدَّثَهُمْ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يَقُولُ مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يَسْمَعُ أَذَانَ صَلَاةٍ فَقَامَ إِلَى وَضُوئِهِ إِلَّا غُفِرَ لَهُ بِأَوَّلِ قَطْرَةٍ تُصِيبُ كَفَّهُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ فَبِعَدَدِ ذَلِكَ الْقَطْرِ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ وُضُوئِهِ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِهِ وَقَامَ إِلَى صَلَاتِهِ وَهِيَ نَافِلَةٌ قَالَ أَبُو غَالِبٍ قُلْتُ لِأَبِي أُمَامَةَ آنْتَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِي وَالَّذِي بَعَثَهُ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا غَيْرَ مَرَّةٍ وَلَا مَرَّتَيْنِ وَلَا ثَلَاثٍ وَلَا أَرْبَعٍ وَلَا خَمْسٍ وَلَا سِتٍّ وَلَا سَبْعٍ وَلَا ثَمَانٍ وَلَا تِسْعٍ وَلَا عَشْرٍ وَعَشْرٍ وَعَشْرٍ وَصَفَّقَ بِيَدَيْهِ

اسان کي [نوح بن ميمون] ٻڌايو آهي. - ابو عبدالرحمان چيو؛ هو ابو محمد بن نوح المضرب ابو محمد بن نوح - اسان کي ٻڌايو آهي [ابو خريم عقبه بن ابو الشهباء] مون کي ٻڌايو آهي [ابو غالب الرسيبي] هو [ابو امامه] سان همش ۾ مليو ۽ ان کان ڪيترن ئي ڳالهين بابت پڇيو، هن ٻڌايو ته هن رسول الله ﷺ کي چوندي ٻڌو آهي: 'اهو مسلمان ٻانهو ناهي جيڪو نماز لاءِ اذان ٻڌي ۽ پوءِ وضو ڪري جيستائين پهريون ڦڙو سندس هٿ جي تري تي نه پوي، پوءِ ڪيترائي ڦڙا جيستائين هو وضو مڪمل نه ڪري جيستائين سندس پوئين گناهه معاف نه ٿين ۽ پوءِ سنت نماز ادا ڪري.' ابو غالب چيو؛ مون ابو امامه کان پڇيو؛ ڇا هي رسول الله ﷺ جي طرفان آهي؟ هن جواب ڏنو؛ هائو، قسم آهي ان ذات جو جنهن کيس سچائي سان خوشخبري ڏيندڙ ۽ ڌمڪيون ڏيندڙ بڻائي موڪليو، نه رڳو هڪ ڀيرو، ٻه ڀيرا، ٽي ڀيرا، چار ڀيرا، پنج ڀيرا، ڇهه ڀيرا، ست ڀيرا، اٺ ڀيرا، نو ڀيرا، ڏهه ڀيرا، هڪ ڀيرو، هڪ هزار ڀيرا. هن تاڙيون وڄايون.