Imam Ahmad : 21103
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْمُقْرِيُّ حَدَّثَنَا حَيْوَةُ قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ مُسْلِمٍ التُّجِيبِيَّ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ عَنِ الصُّنَابِحِيِّ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ بِيَدِهِ يَوْمًا ثُمَّ قَالَ يَا مُعَاذُ إِنِّي لَأُحِبُّكَ فَقَالَ لَهُ مُعَاذٌ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَنَا أُحِبُّكَ قَالَ أُوصِيكَ يَا مُعَاذُ لَا تَدَعَنَّ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ أَنْ تَقُولَ اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ قَالَ وَأَوْصَى بِذَلِكَ مُعَاذٌ الصُّنَابِحِيَّ وَأَوْصَى الصُّنَابِحِيُّ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَوْصَى أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ عُقْبَةَ بْنَ مُسْلِمٍ
Ti tene na e ‘Abdullah ti tene na mbi babâ ti mbi. Ti tene na e [Al Muqri] ti tene na e [Haiwah] ti tene; Mo mä [‘Uqbah bin Musulman na Tujibi] atene; A tene na mbi [‘Abu ‘Abdur Rahman] so alondo na [Ash Shunabihi] so alondo na [Mu’adz bin Jabal] so Prophète sallallaahu’alaihi Wasallam agbu maboko ti lo mbeni lâ na pekoni lo tene; ‘Bâ Mu’adz! Mbi ye mo'. Mu’adz bin Jabal atene na lo; Mo ne mo mingi ahon babâ na mama ti mo, O Watokua ti Allah! Mbi ye nga seigneur. Rasulullah atene na ala; ‘Mbi sara mbeni testament na mo, O Mu’adz! Zia pëpe sambela kue ti sambela; Allah so mbi ndoye mo mingi! Mû maboko na mbi ti dabe ti mbi na Mo, ti kiri singila na Mo nga ti voro Mo nzoni’. So Ash Shunabhi; Mu’adz bin Jabal azia ni na maboko ti Ash Shunabihi. Ash Shunabihi asala testament na Abu Abdur Rahman, na Abu Abdur Rahman asala testament na Uqbah bin Muslim.