इमाम अहमद : 21093

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ حَدَّثَنَا جَهْضَمٌ يَعْنِي الْيَمَامِيَّ حَدَّثَنَا يَحْيَى يَعْنِي ابْنَ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنَا زَيْدٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ وَهُوَ زَيْدُ بْنُ سَلَّامِ بْنِ أَبِي سَلَّامٍ نَسَبُهُ إِلَى جَدِّهِ أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَائِشٍ الْحَضْرَمِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ يَخَامِرَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ قَالَ احْتَبَسَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ غَدَاةٍ عَنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى كِدْنَا نَتَرَاءَى قَرْنَ الشَّمْسِ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيعًا فَثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ وَصَلَّى وَتَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ كَمَا أَنْتُمْ عَلَى مَصَافِّكُمْ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَيْنَا فَقَالَ إِنِّي سَأُحَدِّثُكُمْ مَا حَبَسَنِي عَنْكُمْ الْغَدَاةَ إِنِّي قُمْتُ مِنْ اللَّيْلِ فَصَلَّيْتُ مَا قُدِّرَ لِي فَنَعَسْتُ فِي صَلَاتِي حَتَّى اسْتَيْقَظْتُ فَإِذَا أَنَا بِرَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَتَدْرِي فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ لَا أَدْرِي يَا رَبِّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ لَا أَدْرِي رَبِّ فَرَأَيْتُهُ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ كَتِفَيَّ حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ أَنَامِلِهِ بَيْنَ صَدْرِي فَتَجَلَّى لِي كُلُّ شَيْءٍ وَعَرَفْتُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى قُلْتُ فِي الْكَفَّارَاتِ قَالَ وَمَا الْكَفَّارَاتُ قُلْتُ نَقْلُ الْأَقْدَامِ إِلَى الْجُمُعَاتِ وَجُلُوسٌ فِي الْمَسَاجِدِ بَعْدَ الصَّلَاةِ وَإِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عِنْدَ الْكَرِيهَاتِ قَالَ وَمَا الدَّرَجَاتُ قُلْتُ إِطْعَامُ الطَّعَامِ وَلِينُ الْكَلَامِ وَالصَّلَاةُ وَالنَّاسُ نِيَامٌ قَالَ سَلْ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ وَأَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةً فِي قَوْمٍ فَتَوَفَّنِي غَيْرَ مَفْتُونٍ وَأَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَحُبَّ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَى حُبِّكَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا حَقٌّ فَادْرُسُوهَا وَتَعَلَّمُوهَا

ही हदीस आम्हाला अब्दुल्ला यांनी सांगितली, ज्यांनी ती मला माझ्या वडिलांकडून सांगितली. ही हदीस आम्हाला [बनी हाशिमचा दास अबू सा'ईद] यांनी सांगितली, ज्यांनी ती आम्हाला [जहधम अल-यमामी] यांच्याकडून सांगितली, ज्यांनी ती आम्हाला [यह्या बिन अबू कथीर] यांच्याकडून सांगितली, ज्यांनी ती आम्हाला [ज़ैद बिन अबू सल्लाम] यांच्याकडून सांगितली [अबू सल्लम] – जाईद बिन सल्लम बिन अबू सल्लम, ज्यांचे वंशपरंपरा त्यांच्या आजोबांपर्यंत जाते – की ['अब्दुर रहमान बिन 'ऐश अल-हद्रमी] यांनी त्यांना [मालिक बिन याखामिर] कडून सांगितले की [मुआध बिन जबल] म्हणाले; एक सकाळी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) फाज्रच्या नमाजासाठी बाहेर आले नाहीत, तोपर्यंत आम्ही जवळजवळ सूर्याच्या किरणांना पाहू लागलो होतो; मग पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) लवकर बाहेर आले आणि लगेच नमाज अदा केली. त्यांनी वेगाने नमाज अदा केली. नमाज संपल्यावर त्यांनी म्हटले: "तुमच्या रांगांमध्येच राहा." त्यानंतर पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम बाहेर गेले, परत आले आणि म्हणाले: "खरोखरच, मी तुम्हाला सांगणार आहे की आज सकाळी मी का आलो नाही. खरोखरच, मी रात्री उठलो आणि जितकी शक्य होती तितकी नमाज अदा केली; नमाज अदा करताना मला झोप येऊ लागली आणि मी जागा झालो, आणि अचानक मी माझ्या प्रभू, सर्वशक्तिमान आणि महान, यांच्या उपस्थितीत त्यांच्या सर्वात सुंदर रूपात स्वतःला आढळलो. त्याने म्हटले: 'हे मुहम्मद! तुम्हाला माहित आहे का सर्वोच्च देवदूत काय चर्चित आहेत?' मी उत्तर दिले: 'मला माहित नाही, माझ्या प्रभू.' त्याने म्हटले: 'हे मुहम्मद! तुम्हाला माहित आहे का सर्वोच्च देवदूत काय चर्चित आहेत?' मी उत्तर दिले: 'मला माहित नाही, माझ्या प्रभू.' मग मी पाहिले की त्यांनी आपला तळहात माझ्या खांद्यावर ठेवला, जोपर्यंत मला त्यांच्या बोटांची थंडगार स्पर्श माझ्या छातीवर जाणवला, आणि तेव्हा सर्व काही मला स्पष्ट झाले आणि मला कळले. त्यांनी विचारले, 'अरे मुहम्मद! तुला माहित आहे का सर्वोच्च देवदूत काय चर्चा करत आहेत?' मी उत्तर दिले, 'पापांचे पुसून टाकणार्‍या गोष्टींबद्दल.' त्याने विचारले, 'पापांचे पुसून टाकणारे काय?' मी म्हणालो, 'शुक्रजमात प्रार्थनेसाठी केलेले पाऊल, प्रार्थनेनंतर मशिदीत बसणे, आणि नापसंत वेळेत वुजू परिपूर्णपणे करणे.' त्याने विचारले, 'दर्जा काय?' मी उत्तर दिले, 'अन्न देणे, सौम्य बोलणे, आणि जेव्हा इतर झोपलेले असतात तेव्हा प्रार्थना करणे.' त्याने म्हटले, 'विचार.' मी म्हटले, 'अल्लाह! मी तुझ्याकडे चांगले कर्म करण्याची, वाईट गोष्टींपासून दूर राहण्याची, गरीबांवर प्रेम करण्याची, मला क्षमा करण्याची आणि माझ्यावर दया करण्याची मागणी करतो; जर तू एखाद्या लोकांना शिक्षा देण्याचा विचार करत असशील, तर मला त्या शिक्षेचा त्रास होण्यापूर्वीच माझी आत्मा घे; मी तुझ्या प्रेमाची, तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्या लोकांच्या प्रेमाची आणि अशा कर्मांच्या प्रेमाची मागणी करतो जे मला तुझ्या प्रेमाच्या अधिक जवळ आणतील.' मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'खरोखरच, हे सत्य आहे, म्हणून ते शिका.'