इमाम अहमद : 19897

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكٍ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ أَكُنْتَ تُجَالِسُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ طَوِيلَ الصَّمْتِ قَلِيلَ الضَّحِكِ وَكَانَ أَصْحَابُهُ يَذْكُرُونَ عِنْدَهُ الشِّعْرَ وَأَشْيَاءَ مِنْ أُمُورِهِمْ فَيَضْحَكُونَ وَرُبَّمَا تَبَسَّمَ

आम्हाला [सुलेमान बिन दाऊद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [शारिक] यांच्याकडून, त्यांनी [सिमाक] यांच्याकडून सांगितले की: मी [जाबिर बिन समराह] यांना विचारले, "तुम्ही कधी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत राहिलात का?" त्याने उत्तर दिले: "होय, तो कमी बोलणारा माणूस होता, जो क्वचितच हसતો. एकदा, जेव्हा त्याचे साथीदार त्याच्यासोबत होते, तेव्हा त्यांनी कविता म्हटल्या आणि त्यांच्या गोष्टींबद्दल बोलले, हसत-खेळत, तरीही तो फक्त हसला."