Tidak membatalkan wudhu: beliau berbaring dan tidur hingga mendengkur. Kemudian adzan shalat telah tiba, beliau lalu pergi dan shalat tanpa berwudlu lagi
Imam Bukhari : 657
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرٌو عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ كُرَيْبٍ مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَنِمْتُ عِنْدَ مَيْمُونَةَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا تِلْكَ اللَّيْلَةَ فَتَوَضَّأَ ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي فَقُمْتُ عَلَى يَسَارِهِ فَأَخَذَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّى ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ نَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ ثُمَّ أَتَاهُ الْمُؤَذِّنُ فَخَرَجَ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْقَالَ عَمْرٌو فَحَدَّثْتُ بِهِ بُكَيْرًا فَقَالَ حَدَّثَنِي كُرَيْبٌ بِذَلِكَ
Al à contât [Ahmad] al à dit, al à contât a me [Ibnu Wahb] al à dit, al à contât [Amru] di [‘Abdu Rabi bin Said] di [Makhramah bin Sulaiman] di [Kuraib] l’ex sclâf di Ibn Abbas, di [Ibn Abbas] al à dit; ‘Une gnot o durmì dongje di Maimunah, intant che il Profete al durmì dongje di jê chê gnot. Il Rasulullah al fasè l’abluzion e al si alçà par fâ la preiere. Duncje o vignì e o restà in pins a preâ sul so flanc çampe. Ma al mi cjapà e al mi spostà a sô drete. Dopo di chê al preà tredis rak’ah, daspò al durmì fin che al podeve sintî il so fiât. E invezit, cuant che al durmive, al podeve sintî il sun dal so respir. Dopo al vignì un mu’adzin, cussì al jessì a fâ la preiere dal Fajr cence tornâ a fâ la abluzion. Amru al disè; ‘O ai contât cheste storie a [Bukair], daspò al à dit; “Ancje Kuraib al mi à contât cussì.”