Tidak membatalkan wudhu: beliau berbaring dan tidur hingga mendengkur. Kemudian adzan shalat telah tiba, beliau lalu pergi dan shalat tanpa berwudlu lagi

Imam Bukhari : 135

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي كُرَيْبٌ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ صَلَّى وَرُبَّمَا قَالَ اضْطَجَعَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى ثُمَّ حَدَّثَنَا بِهِ سُفْيَانُ مَرَّةً بَعْدَ مَرَّةٍ عَنْ عَمْرٍو عَنْ كُرَيْبٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍقَالَ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ لَيْلَةً فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ اللَّيْلِ فَلَمَّا كَانَ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنٍّ مُعَلَّقٍ وُضُوءًا خَفِيفًا يُخَفِّفُهُ عَمْرٌو وَيُقَلِّلُهُ وَقَامَ يُصَلِّي فَتَوَضَّأْتُ نَحْوًا مِمَّا تَوَضَّأَ ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ عَنْ شِمَالِهِ فَحَوَّلَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ ثُمَّ صَلَّى مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ أَتَاهُ الْمُنَادِي فَآذَنَهُ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ مَعَهُ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْقُلْنَا لِعَمْرٍو إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَنَامُ عَيْنُهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ يَقُولُ رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ ثُمَّ قَرَأَ{ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ }

Al à contât [Ali bin Abdullah] al à dit, al à contât [Sufyan] di [Amru] al à dit, al à contât a mi [Kuraib] di [Ibn Abbas], che il Profete al durmì fin che al roncave daspò al si disvilupave e al preave. O al diseve: ‘Il Profete si è sdraiât e al à roncât, daspò si è alçât par preâ. Po dopo [Sufyan] al à contât in mût consecutîf il hadith a nô, di [Amru] di [Kuraib] di [Ibn Abbas] al disè; 'Une gnot o soi restât a cjase di mê agne, Maimunah, il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam e daspò o ai fat lis preieris di sere. Fin a une gnot, il Profete sallallaahu alaihi wasallam al si disvilupave e al fasè l’abluzion di un piçul vâs cuntune abluzion lizere, dopo di chê al si alçà e al preà. O mi soi unît a fâ l’abluzion dal vâs che al doprave par abluzionâ, daspò o mi soi vicinât a lui e o mi soi unît a preâ sul so flanc çampe -Sufyan al menzonà ancje il flanc çampe-, lui al mi spostà daspò sul so flanc diestri. Dopo di chel al preà secont il so desideri, daspò si sdraià e al durmì fin che al roncà. Po dopo un telefonadôr al vignì a comunicâlu che al jere rivât il timp de preiere, al le cun lui e al preà cence tornâ a fâ la abluzion’. O vin dit cussì a Amru: ‘La int e dîs che i voi dal Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam a durmin, ma no il so cûr’. Amru al disè alore; ‘O ai sintût Ubaid bin Umair dî une volte; ‘I sums dai Profets a son rivelazions’. Po dopo al leè: '-Invezit o ai someât che o varès massacrâti. .- ' -D. Cenere: 102-.