Imam Ahmad : 19858

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُنْتُ أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقَالَ لِي يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَهُ قَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ قَالَ قُلْتُ مَا أَصْبَحْتُ أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ شَيْئًا قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ خَيْرٍ قَالَ فَأَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَقُولُهَا قَالَ فَبَصُرَ بِرَجُلٍ يَمْشِي بَيْنَ الْمَقَابِرِ فِي نَعْلَيْهِ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَعَ نَعْلَيْهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ نَهِيكٍ قَالَ حَدَّثَنِي بَشِيرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمَ بْنَ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَا اسْمُكَ قَالَ زَحْمٌ قَالَ لَا بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ فَكَانَ اسْمَهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو شَيْبَانَ وَهُوَ الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي وَأُمِّي مَا أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ

اسان کي [يزيد بن هارون] ٻڌايو آهي، اسان کي [اسود بن شيبان] ٻڌايو آهي [خالد بن سمير] کان [بصير بن نهيق] کان [بصير بن الخششيه] - انهن ماڻهن مان هڪ جن کي رسول الله ﷺ کان خوشخبري ملي هئي - هن چيو ته؛ مان رسول الله ﷺ سان گڏ هليو ويس ۽ سندس هٿ جهلي رهيو هوس، هن مون کي چيو؛ 'اي ابن الخششيه، اهو ناممڪن آهي ته تون الله تبارڪ و تعالٰي تي تنقيد ڪرين پوءِ تون سندس رسول سان گڏ هل'. راوي چيو؛ مون سوچيو ته بصير چيو؛ سندس هٿ جهلي. بصير جواب ڏنو؛ 'منهنجي لاءِ اهو ناممڪن آهي ته مان الله تبارڪ و تعالٰي تي تنقيد ڪريان جنهن مون کي سڀ نيڪي ڏني آهي'. پوءِ اسان مشرڪن جي قبرن تان گذرياسين، پوءِ هن چيو؛ 'انهن احسان ضايع ڪيو آهي،' - هن ٽي ڀيرا چيو - پوءِ اسان مسلمانن جي قبرن تان گذرياسين، هن چيو؛ 'انهن احسان ضايع ڪيو آهي،' - هن ٽي ڀيرا چيو - پوءِ اسان مسلمانن جي قبرن تان گذرياسين، هن چيو؛' 'بيشڪ انهن کي تمام گهڻي نيڪي ملي آهي،' - هن ٽي ڀيرا چيو - پوءِ هن ڪنهن کي قبر تان لنگهندي ڏٺو جيڪو سينڊل پائي رهيو هو، هن چيو؛ 'توهان تي افسوس آهي، سينڊلن جا مالڪ، پنهنجا سينڊل لاهي ڇڏ!' - هن ٻه يا ٽي ڀيرا ورجايا - پوءِ ان شخص اسان کي ڏٺو، جڏهن هن رسول الله ﷺ کي سڃاڻي ورتو، ته هن فوراً پنهنجا ٻه سينڊل لاهي ڇڏيا. ' اسان کي [عبد الصمد] ٻڌايو، اسان کي [الاسود] ٻڌايو، اسان کي [خالد بن سمره] ٻڌايو، اسان کي [بصير بن نهيق] ٻڌايو، هن چيو؛ مون کي [رسول الله ﷺ جي خوشخبري ڏيندڙ] ٻڌايو، سندس جاهليت جو نالو زهم بن معبد هو، پوءِ هن رسول الله ﷺ ڏانهن هجرت ڪئي. هن پڇيو؛ 'توهان جو نالو ڇا آهي؟'. هن چيو؛ 'زهم'. هن چيو؛ 'نه، پر تون بصير آهين - جيڪو خوشخبري ڏئي ٿو -'. جڏهن اسين رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ هئاسين، ته هن چيو؛ 'اي ابن خششيه، توهان لاءِ الله تبارڪ وتعاليٰ تي الزام لڳائڻ ناممڪن آهي، پوءِ توهان رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ هلو'. ابو شيبان، يعني الاسود بن شيبان، مون کي لڳي ٿو ته هن چيو؛ 'مون سندس هٿ پڪڙي چيو؛ 'اي الله جا رسول، منهنجي پيءُ ۽ ماءُ جي خاطر، مون لاءِ الله عزّو جلّ تي تنقيد ڪرڻ ناممڪن آهي'. پوءِ هن حديث جو ذڪر ڪيو. ۽ هن چيو؛ 'اي جوتن جا مالڪ، پنهنجا جوتا لاهيو!'.