इमाम अहमद : 19858

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا أَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ خَالِدِ بْنِ سُمَيْرٍ عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ عَنْ بَشِيرِ ابْنِ الْخَصَاصِيَةِ بَشِيرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُنْتُ أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقَالَ لِي يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَهُ قَالَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ قَالَ قُلْتُ مَا أَصْبَحْتُ أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ شَيْئًا قَدْ أَعْطَانِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ خَيْرٍ قَالَ فَأَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ لَقَدْ سَبَقَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَتَيْنَا عَلَى قُبُورِ الْمُسْلِمِينَ فَقَالَ لَقَدْ أَدْرَكَ هَؤُلَاءِ خَيْرًا كَثِيرًا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ يَقُولُهَا قَالَ فَبَصُرَ بِرَجُلٍ يَمْشِي بَيْنَ الْمَقَابِرِ فِي نَعْلَيْهِ فَقَالَ وَيْحَكَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَنَظَرَ الرَّجُلُ فَلَمَّا رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَلَعَ نَعْلَيْهِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا الْأَسْوَدُ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سُمَيْرٍ حَدَّثَنَا بَشِيرُ بْنُ نَهِيكٍ قَالَ حَدَّثَنِي بَشِيرُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ اسْمُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ زَحْمَ بْنَ مَعْبَدٍ فَهَاجَرَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مَا اسْمُكَ قَالَ زَحْمٌ قَالَ لَا بَلْ أَنْتَ بَشِيرٌ فَكَانَ اسْمَهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا أُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ قَالَ يَا ابْنَ الْخَصَاصِيَةِ مَا أَصْبَحْتَ تَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَصْبَحْتَ تُمَاشِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَبُو شَيْبَانَ وَهُوَ الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ أَحْسَبُهُ قَالَ آخِذًا بِيَدِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي وَأُمِّي مَا أَنْقِمُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ شَيْئًا فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ يَا صَاحِبَ السِّبْتِيَّتَيْنِ أَلْقِ سِبْتِيَّتَكَ

हे आम्हाला [याझीद बिन हारून] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अस्वद बिन सयाबान] यांच्याकडून, त्यांनी [खालिद बिन सुमैर] यांच्याकडून, त्यांनी [बशीर बिन नहिक] यांच्याकडून, आणि त्यांनी [बशीर बिन अल-खाशाशिय्याह] यांच्याकडून सांगितले – जे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून शुभसंवाद प्राप्त करणाऱ्यांपैकी एक होते – ज्यांनी सांगितले: मी अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या हातात हात धरून चालत होतो, तेव्हा त्यांनी मला म्हटले: 'अल-खाशाशियाहच्या पुत्रा, तू त्यांच्या प्रेषितासोबत चालत असताना अल्लाह, मंगलमय आणि सर्वोच्च, यांचा अपमान करू शकत नाहीस.' वक्त्याने सांगितले: 'मला वाटले बसिर म्हणाले: "त्यांचा हात धरून."' बसिर म्हणाले: 'माझ्यासाठी परम धन्य आणि सर्वोच्च अल्लाहची निंदा करणे अशक्य आहे, ज्याने मला सर्व चांगुलपणा प्रदान केला आहे.' मग आम्ही बहुदेववाद्यांच्या कबर्यांजवळून गेलो, आणि त्यांनी म्हटले: "त्यांनी आपले चांगले कर्मं वाया घालवली आहेत," – हे त्यांनी तीन वेळा सांगितले – मग आम्ही मुसलमानांच्या कबर्यांजवळून गेलो, आणि त्यांनी म्हटले: "खरोखरच, त्यांनी खूप चांगुलपणा मिळवला आहे," – हे त्यांनी तीन वेळा सांगितले- मग त्याने एका माणसाला समाधींजवळ चप्पल घातलेल्या अवस्थेत जाताना पाहिले आणि म्हणाला: 'अरे चप्पलांच्या मालका, तुझे चप्पल काढ!' – हे त्याने दोन-तीन वेळा सांगितले – मग त्या माणसाने आम्हाला पाहिले; जेव्हा त्याने पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना ओळखले, तेव्हा त्याने लगेच दोन्ही चप्पल काढून टाकले." हे आम्हाला [अब्दुस्समद] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [अल-असвад] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [खालिद बिन समurah] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [बशीर बिन नहिक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मला हे [पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांचे शुभसमाचार देणाऱ्या] यांनी सांगितले, ज्यांचे इस्लामपूर्व नाव झाहम बिन माअबद होते, आणि नंतर त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांच्याकडे हिजरत केली. त्याने विचारले: 'तुझे नाव काय आहे?' त्याने उत्तर दिले: 'झह्म.' त्याने म्हटले: 'नाही, तू बसिर (शुभवार्ता देणारा) आहेस.' जेव्हा आम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत होतो, तेव्हा त्यांनी म्हटले: 'हे इब्न खशाशियाह, तुला सर्वात धन्य आणि सर्वोच्च अल्लाहची निंदा करून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासोबत चालणे शक्य नाही.' अबू शैबान, म्हणजेच अल-असवाद इब्न शैबान—मला वाटते त्याने सांगितले: 'त्याचा हात धरून मी म्हटले: "अल्लाहच्या पैगंबर, माझ्या आई-वडिलांच्या शपथाने, मला सर्वशक्तिमान आणि भव्य अल्लाहचा अपमान करणे अशक्य आहे."' मग त्याने ती हदीस सांगितली. आणि त्याने म्हटले: 'अरे चप्पलांच्या मालका, तुझ्या चप्पला काढ!'