Imam Ahmad : 19821
حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ وَغَزَوْنَا نَحْوَ فَارِسَ فَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ بَاتَ فَوْقَ بَيْتٍ لَيْسَتْ لَهُ إِجَّارٌ فَوَقَعَ فَمَاتَ فَبَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ وَمَنْ رَكِبَ الْبَحْرَ عِنْدَ ارْتِجَاجِهِ فَمَاتَ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ
Esan digu ['Azhar bin Qasim], esan digu [Muhammad bin Thabit] [Abu Imran Al Jauni] esan zuen; esan dit [Mahomaren lagun batzuk]; Persiarekiko borrokan ari ginen, orduan berak - bere lagunetako batek - esan zuen; Rasulullah Sallalahu 'Alaihi Wasallam-ek esan zuen: "Etxe baten teilatuan gaua ezerk blokeatu gabe pasatzen duena -hesia-, orduan erori eta hil egiten da, gero erantzukizuna kentzen zaio, eta itsasoa zakar dagoenean nabigatzen duenari -olatuak ari dira- eta gero hiltzen da, orduan erantzukizuna askatzen da".