Imam Ahmad : 19772

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ جَلَسَ إِلَيْنَا شَيْخٌ فِي مَكَانِ أَيُّوبَ فَسَمِعَ الْقَوْمَ يَتَحَدَّثُونَ فَقَالَ حَدَّثَنِي مَوْلَايَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ مَا اسْمُهُ قَالَ قُرَّةُ بْنُ دَعْمُوصٍ النُّمَيْرِيُّ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَحَوْلَهُ النَّاسُ فَجَعَلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَدْنُوَ مِنْهُ فَلَمْ أَسْتَطِعْ فَنَادَيْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَغْفِرْ لِلْغُلَامِ النُّمَيْرِيِّ فَقَالَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ قَالَ وَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الضَّحَّاكَ بْنَ قَيْسٍ سَاعِيًا فَلَمَّا رَجَعَ رَجَعَ بِإِبِلٍ جُلَّةٍ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَيْتَ هِلَالَ بْنَ عَامِرٍ وَنُمَيْرَ بْنَ عَامِرٍ وَعَامِرَ بْنَ رَبِيعَةَ فَأَخَذْتَ جُلَّةَ أَمْوَالِهِمْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّنِي سَمِعْتُكَ تَذْكُرُ الْغَزْوَ فَأَحْبَبْتُ أَنْ آتِيَكَ بِإِبِلٍ تَرْكَبُهَا وَتَحْمِلُ عَلَيْهَا فَقَالَ وَاللَّهِ لَلَّذِي تَرَكْتَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ الَّذِي أَخَذْتَ ارْدُدْهَا وَخُذْ مِنْ حَوَاشِي أَمْوَالِهِمْ صَدَقَاتِهِمْ قَالَ فَسَمِعْتُ الْمُسْلِمِينَ يُسَمُّونَ تِلْكَ الْإِبِلَ الْمَسَانَّ الْمُجَاهِدَاتِ

Na faamatala mai ia i matou [‘Affan] e faapea [Jarir bin Hazim] na fai mai; o se [Sheikh] sa nofo faatasi ma i matou i le nofoaga o Ayyub, ma sa ia faalogoina tagata o loo talanoa, ma sa ia fai mai; na ta’u mai e la’u pologa ia te a’u mai le Avefeau a Allah, ia faamanuia e Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, sa ou fesili atu ia te ia, ‘O ai lona igoa?’ Na tali mai le Sheikh; [Qurrah bin Da’mus An Numairi], na ia fai mai; Na ou sau i Medina e feiloai ma le Avefeau a Allah, ia faamanuia e Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, a o faapotopoto tagata e toatele i ona tafatafa, sa ou manao e faalatalata atu ia te ia ae sa ou le mafai, o lea na ou valaau atu ai ia te ia; ‘Le Avefeau a Allah, ole atu mo le faamagaloga mo le atalii o An Numairi!’ Na ia tali mai; ‘Ia faamagaloina oe e Allah’. Fai mai Qurrah; ona auina atu lea e le Avefeau a Allah, ia faamanuia e Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, ia Ad Dlahhak bin Qais e aoina le zakat, ma ina ua toe foi mai o ia na ia aumaia le kamela sili ona lelei, ma fai atu le Avefeau a Allah, ia faamanuia e Allah ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, ia te ia; ‘Na e alu ia Hilal bin Amir, Numair bin Amir ma Amir bin Rabi’ah, ona e ave lea o mea sili ona lelei o a latou tamaoaiga’. Na ia tali atu; ‘Le Avefeau a Allah, na ou faalogo o e ta’ua se taua, o lea ou te fia aumaia ai se kamela e te tietie ai ma uta ai’. Na ia fai atu; ‘I le Atua e, o mea e te tuua - o le tamaoaiga po o kamela - e sili atu ona ou alofa i ai nai lo mea e te aveina, o lea ia toe faafoi mai mea sili ona lelei o kamela ma ave mai a latou vaega o le tamaoaiga - o le tamaoaiga masani - e fai ma a latou zakat!’ [Qurrah] fai mai; ‘O lea na ou faalogo ai i tagata Musalimi e ta’ua lena kamela o Al Massan Al Mujahidat’.