Imam Ahmad : 19646

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ فَأَلْقَى إِلَيْنَا رَجُلٌ جِرَابًا فِيهِ شَحْمٌ فَذَهَبْتُ آخُذُهُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ

Ti tene na e [‘Affan], ti tene na e [Syu’bah] ti [Humaid bin Hilal] ti [Abdolla bin Moghaffal] lo tene; ‘Na ngoi so e yeke ngoro fort ti Khaibar, mbeni zo atingbi na e na mbeni jirab - mbeni bozo ti poro ti nyama so a yeke bata na kobe - so asi singo na mafuta, na pekoni mbi mû ni, kamene asara mbi tongana mbi bâ Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam’.