Imam Ahmad : 19646
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ فَأَلْقَى إِلَيْنَا رَجُلٌ جِرَابًا فِيهِ شَحْمٌ فَذَهَبْتُ آخُذُهُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ
A erenikem [‘Affan], a erenikem [Syu’bah] seni [Humaid bin Hilal] seni [Abdullah bin Mughaffal] a apasa; ‘Nupwen aua pwellifeili ewe imwen maun itan Khaibar, emon a churikem ren eu jirab - eu sepi mi for seni ira mi aea ne isoni mongo - mi uren fat, iwe ua angei, ua mefi niuokus nupwen ua kuna ewe Soufos sallallaahu 'alaihi wasallam'.