इमाम अहमद : 19598

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ زَيْدٍ عَن عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ وَفَدْنَا مَعَ زِيَادٍ إِلَى مُعَاوِيَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ وَفِينَا أَبُو بَكْرَةَ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَيْهِ لَمْ يُعْجَبْ بِوَفْدٍ مَا أُعْجِبَ بِنَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرَةَ حَدِّثْنَا بِشَيْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ وَيَسْأَلُ عَنْهَا فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ أَيُّكُمْ رَأَى رُؤْيَا فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا رَأَيْتُ كَأَنَّ مِيزَانًا دُلِّيَ مِنْ السَّمَاءِ فَوُزِنْتَ أَنْتَ وَأَبُو بَكْرٍ فَرَجَحْتَ بِأَبِي بَكْرٍ ثُمَّ وُزِنَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَرَجَحَ أَبُو بَكْرٍ بِعُمَرَ ثُمَّ وُزِنَ عُمَرُ بِعُثْمَانَ فَرَجَحَ عُمَرُ بِعُثْمَانَ ثُمَّ رُفِعَ الْمِيزَانُ فَاسْتَاءَ لَهَا وَقَدْ قَالَ حَمَّادٌ أَيْضًا فَسَاءَهُ ذَاكَ ثُمَّ قَالَ خِلَافَةُ نُبُوَّةٍ ثُمَّ يُؤْتِي اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْمُلْكَ مَنْ يَشَاءُ قَالَ فَزُخَّ فِي أَقْفَائِنَا فَأُخْرِجْنَا فَقَالَ زِيَادٌ لَا أَبَا لَكَ أَمَا وَجَدْتَ حَدِيثًا غَيْرَ ذَا حَدِّثْهُ بِغَيْرِ ذَا قَالَ لَا وَاللَّهِ لَا أُحَدِّثُهُ إِلَّا بِذَا حَتَّى أُفَارِقَهُ فَتَرَكَنَا ثُمَّ دَعَا بِنَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرَةَ حَدِّثْنَا بِشَيْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَكَعَهُ بِهِ فَزُخَّ فِي أَقْفَائِنَا فَأُخْرِجْنَا فَقَالَ زِيَادٌ لَا أَبَا لَكَ أَمَا تَجِدُ حَدِيثًا غَيْرَ ذَا حَدِّثْهُ بِغَيْرِ ذَا فَقَالَ لَا وَاللَّهِ لَا أُحَدِّثُهُ إِلَّا بِهِ حَتَّى أُفَارِقَهُ قَالَ ثُمَّ تَرَكَنَا أَيَّامًا ثُمَّ دَعَا بِنَا فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرَةَ حَدِّثْنَا بِشَيْءٍ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَبَكَعَهُ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ أَتَقُولُ الْمُلْكَ فَقَدْ رَضِينَا بِالْمُلْكِ

आम्हाला [अफ्फान] यांनी सांगितले, आम्हाला [हम्माद बिन सलामाह] यांनी सांगितले, आम्हाला [अब्दुर्रहमान बिन अबू बक्रह] यांच्याकडून [अली बिन जायद] यांनी कळवले, ज्यांनी सांगितले: "आम्हाला मुआविया यांना भेटण्यासाठी झियाद यांच्यासोबत राजदूत म्हणून पाठवण्यात आले होते; त्या वेळी आम्ही [अबू बक्रह] यांच्यासोबत होतो. आमच्या आगमनानंतर, आमच्या आगमनापेक्षा जास्त प्रभावित करणारी कोणतीही प्रतिनिधी मंडळी मुआविया यांना कधीच झाली नव्हती; मग त्याने विचारले: 'अहो अबू बक्रह, आम्हाला पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडून ऐकलेले काहीतरी सांगा?' अबू बक्रा म्हणाले: "अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, खऱ्या स्वप्नांनी प्रभावित होतं आणि त्याबद्दल विचारत असे. एक दिवस त्यांनी विचारले: 'तुमच्यापैकी कोणी स्वप्न पाहिले आहे का?' एका जमातीतील एका माणसाने उत्तर दिले: 'होय, मी पाहिले आहे, आणि मी आकाशात एक तुला लटकलेली पाहिली, मग त्यावर तुमचे वजन अबू बक्र यांच्याविरुद्ध केले गेले, आणि असे आढळले की तुम्ही अबू बक्र यांच्यापेक्षा जड होतात, मग अबू बक्र यांची उमर यांच्याशी तुलना करण्यात आली, आणि अबू बक्र उमर यांच्यापेक्षा जड होते; मग उमर यांची उथमान यांच्याशी तुलना करण्यात आली, आणि उमर उथमान यांच्यापेक्षा जड होते; मग तोल उचलला गेला," त्यामुळे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यावर निराश झाले. [हम्माद] यांनी असेही सांगितले: "मग ते यावर निराश झाले." मग तो म्हणाला: "(ते म्हणजे) पैगंबरशाहीचे खलिफत्व (पैगंबरशाहीनुसार नेतृत्व), नंतर अल्लाह, त्याची स्तुती आणि गौरव असो, ज्याला तो इच्छितो त्याला अधिकार देतो." अब्दुर्रहमान म्हणाला: "म्हणून आम्हाला बाहेर काढण्यात आले आणि निर्वासित करण्यात आले; दुसऱ्या दिवशी आम्ही परतलो, तेव्हा زیاد म्हणाला: 'तुमचा वडीलच नसावा, तुमच्याकडे या व्यतिरिक्त दुसरा हदीस नाही का?' अबू बक्रा म्हणाले, 'नाही, अल्लाहच्या शपथाने, आम्ही त्याला सोडून निघून गेलो तोपर्यंत मी हा हदीस सोडून दुसरा काहीही सांगणार नाही.' त्यानंतर मुआवियाने आम्हाला बोलावले आणि म्हणाले, 'अरे अबू बक्रा, आम्हाला अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून ऐकलेले काहीतरी सांग.' मग अबू बक्रा यांनी उत्तर दिले नाही, त्यामुळे आम्हाला बाहेर काढण्यात आले आणि निर्वासित करण्यात आले. زیاد म्हणाला: "तुमचा वडील नासावी! या व्यतिरिक्त तुमच्याकडे आणखी काही हदीस नाही का?" अबु बकरा म्हणाले, "नाही, अल्लाहच्या शपथे, मी या व्यतिरिक्त कोणताही हदीस सांगणार नाही," जोपर्यंत आम्ही त्याला सोडून वेगळे झालो. अब्दुर्रहमान म्हणाले, "म्हणून आम्ही त्याला काही दिवस सोडून गेलो, त्यानंतर मुआवियाने आम्हाला बोलावले आणि म्हणाले, 'अरे अबु बकरा, आम्हाला अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडून ऐकलेली काहीतरी बातमी सांगा?'" अबू बक्रा यांनी उत्तर दिले नाही, तेव्हा मुआविया म्हणाले: "तुम्ही म्हटले होते की आम्ही राजे आहोत आणि आम्हाला आमच्या अधिकारात समाधान आहे."