Imam Ahmad : 19462
حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا كَهْمَسٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ حَدَّثَنَا هَرَمِيُّ بْنُ الْحَارِثِ وَأُسَامَةُ بْنُ خُرَيْمٍ وَكَانَا يُغَازِيَانِ فَحَدَّثَانِي حَدِيثًا وَلَا يَشْعُرُ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَّ صَاحِبَهُ حَدَّثَنِيهِ عَنْ مُرَّةَ الْبَهْزِيِّ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ كَيْفَ فِي فِتْنَةٍ تَثُورُ فِي أَقْطَارِ الْأَرْضِ كَأَنَّهَا صَيَاصِي بَقَرٍ قَالُوا نَصْنَعُ مَاذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ عَلَيْكُمْ هَذَا وَأَصْحَابَهُ أَوْ اتَّبِعُوا هَذَا وَأَصْحَابَهُ قَالَ فَأَسْرَعْتُ حَتَّى عَطَفْتُ عَلَى الرَّجُلِ فَقُلْتُ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَالَ هَذَا فَإِذَا هُوَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ
Esan zigun [Abu Usamah], esan zuen; esan digu [Kahmas], esan digu [Abdullah bin Syaqiq], esan digu [Harami bin Al Harith] eta [Usamah bin Khuraim] -biak gudariak ziren- hadith bat kontatu zutela eta ez batak ez besteak ez zuten sentitu kontatzen zutena [Murrah Al BAhzi]rena zenik, esan zuen; 'Rasulullah Shallalahu 'Alaihi Wasallamekin geundela Medinako kaleetako errepide batean, esan zuen: 'Zer gertatzen da lurra behi baten adarrak bezala estaltzen duen kalumnia bat balego?'. Galdetzen dute; «Orduan, zer egin behar dugu, o Nabiyullah?». Esan zuen: 'Pertsona honekin eta bere lagunekin egon beharko zenuke -edo esan- jarraitu pertsona honi eta bere lagunei'. Orduan berehala gizon batengana bueltatu nintzen, orduan esan nuen; Pertsona hau, O Nabiyullah? Erantzun zuen; 'Bai, tipo hau'. Agertu zen Uthman bin 'Affan radiallahu 'anhu zela.