Imam Ahmad : 19395

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْهَبِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ الْكُوفِيِّ قَالَ رَأَيْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ قَدْ شَدَّ أَسْنَانَهُ بِالذَّهَبِ فَذُكِرَ مِثْلَ ذَلِكَ لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ لَا بَأْسَ بِهِ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ قَالَ سَمِعْت أَبِي يَقُولُ جَاءَ قَوْمٌ مِنْ أَصْحَابِ الْحَدِيثِ فَاسْتَأْذَنُوا عَلَى أَبِي الْأَشْهَبِ فَأَذِنَ لَهُمْ فَقَالُوا حَدِّثْنَا قَالَ سَلُوا فَقَالُوا مَا مَعَنَا شَيْءٌ نَسْأَلُكَ عَنْهُ فَقَالَتْ ابْنَتُهُ مِنْ وَرَاءِ السِّتْرِ سَلُوهُ عَنْ حَدِيثِ عَرْفَجَةَ بْنِ أَسْعَدَ أُصِيبَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلَابِ

Na taʻu mai e Abdullah ia i matou, na taʻu mai e [Shayban] ia i matou, na taʻu mai e [Abul Ashhab] ia i matou mai ia [Hammad bin Abu Sulaiman Al Kufi] na ia fai mai; Na ou vaai ia Al Mughirah bin Abdullah o sui ona nifo i le auro, o lea na taʻu atu ai ia [Ibrahim], ae na ia fai mai; 'E le afaina'. Na taʻu mai e Abdullah Abu Abdurrahman ia i matou, na ia fai mai; Na ou faalogo i loʻu tama o fai mai; 'Na o mai se vaega o tagata mai tagata atamamai o hadith ia Abul Al Ashhab, na latou talosaga atu mo se faatagaga e vaai ia te ia, ina ua uma ona faatagaina i latou e Abu Al Ashhab, na latou fesili atu; 'Faailoa mai se hadith ia i matou!' Na ia fai mai; 'Fesili!' Na latou tali mai; 'E leai se mea matou te fesili atu ai ia te oe'. Na fai mai lona afafine o lē sa i tua o le satyr; 'Fesili ia te ia e uiga i le hadith a 'Arfajah bin As'ad o lē na manuʻa lona isu i le mea na tupu ia Kulab'.