Imam Ahmad : 19362
حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَن حُمَيْدٍ عَن الْحَسَنِ عَن سَمُرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَسْكُتُ سَكْتَتَيْنِ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ وَإِذَا فَرَغَ مِنْ الْقِرَاءَةِ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ فَكَتَبُوا إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ يَسْأَلُونَهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ أَنْ صَدَقَ سَمُرَةُ
Esan digute [Abu Kamil], [Hammad] [Humaid] [Humaid] [Al Hasan] [Samurah]tik [Samurah] Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam bi lekutan gelditu zela bere otoitzean, otoitzaren hasieran eta gutuna irakurri ondoren. Baina 'Imran bin Hushainek ukatu egin zuen, gero Ubay bin Ka'ab-i gutun bat idatzi zion jendeak galdetu zion, Samurah baieztatuz erantzun zuen.