Nabi Muhammad bermimpi pada hari kiamat Nabi Ibrahim adalah seorang yang tua yang berada di bawah pohon dengan anak-anak di sekitarnya

Imam Ahmad : 19306

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةَ الْغَدَاةِ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا فَإِنْ كَانَ أَحَدٌ رَأَى تِلْكَ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَصَّهَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ فِيهَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَقُلْنَا لَا قَالَ لَكِنْ أَنَا رَأَيْتُ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدَيَّ فَأَخْرَجَانِي إِلَى أَرْضٍ فَضَاءٍ أَوْ أَرْضٍ مُسْتَوِيَةٍ فَمَرَّا بِي عَلَى رَجُلٍ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ فَيُدْخِلُهُ فِي شِدْقِهِ فَيَشُقُّهُ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يُخْرِجُهُ فَيُدْخِلُهُ فِي شِقِّهِ الْآخَرِ وَيَلْتَئِمُ هَذَا الشِّقُّ فَهُوَ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَإِذَا رَجُلٌ مُسْتَلْقٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ فِهْرٌ أَوْ صَخْرَةٌ فَيَشْدَخُ بِهَا رَأْسَهُ فَيَتَدَهْدَى الْحَجَرُ فَإِذَا ذَهَبَ لِيَأْخُذَهُ عَادَ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ فَيَصْنَعُ مِثْلَ ذَلِكَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا لِيَ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَإِذَا بَيْتٌ مَبْنِيٌّ عَلَى بِنَاءِ التَّنُّورِ وَأَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يُوقَدُ تَحْتَهُ نَارٌ فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَإِذَا أُوقِدَتْ ارْتَفَعُوا حَتَّى يَكَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا لِيَ انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا نَهَرٌ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا دَنَا لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ حَجَرًا فَرَجَعَ إِلَى مَكَانِهِ فَهُوَ يَفْعَلُ ذَلِكَ بِهِ فَقُلْتُ مَا هَذَا فَقَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْتُ فَإِذَا رَوْضَةٌ خَضْرَاءُ فَإِذَا فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَإِذَا شَيْخٌ فِي أَصْلِهَا حَوْلَهُ صِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْهُ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ فَهُوَ يَحْشُشُهَا وَيُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ فَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ دَارًا قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فَإِذَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَفِيهَا نِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ فَأَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ مِنْهَا فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ فَقُلْتُ لَهُمَا إِنَّكُمَا قَدْ طَوَّفْتُمَانِي مُنْذُ اللَّيْلَةِ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ فَقَالَا نَعَمْ أَمَّا الرَّجُلُ الْأَوَّلُ الَّذِي رَأَيْتَ فَإِنَّهُ رَجُلٌ كَذَّابٌ يَكْذِبُ الْكَذِبَةَ فَتُحْمَلُ عَنْهُ فِي الْآفَاقِ فَهُوَ يُصْنَعُ بِهِ مَا رَأَيْتَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ثُمَّ يَصْنَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى بِهِ مَا شَاءَ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي رَأَيْتَ مُسْتَلْقِيًا فَرَجُلٌ آتَاهُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ بِمَا فِيهِ بِالنَّهَارِ فَهُوَ يُفْعَلُ بِهِ مَا رَأَيْتَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَأَمَّا الَّذِي رَأَيْتَ فِي التَّنُّورِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَأَمَّا الَّذِي رَأَيْتَ فِي النَّهَرِ فَذَاكَ آكِلُ الرِّبَا وَأَمَّا الشَّيْخُ الَّذِي رَأَيْتَ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ فَذَاكَ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَأَمَّا الصِّبْيَانُ الَّذِي رَأَيْتَ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي رَأَيْتَ يُوقِدُ النَّارَ وَيَحْشُشُهَا فَذَاكَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَتِلْكَ النَّارُ وَأَمَّا الدَّارُ الَّتِي دَخَلْتَ أَوَّلًا فَدَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا الدَّارُ الْأُخْرَى فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ ثُمَّ قَالَا لِيَ ارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا هِيَ كَهَيْئَةِ السَّحَابِ فَقَالَا لِي وَتِلْكَ دَارُكَ فَقُلْتُ لَهُمَا دَعَانِي أَدْخُلْ دَارِي فَقَالَا لِي إِنَّهُ قَدْ بَقِيَ لَكَ عَمَلٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَهُ دَخَلْتَ دَارَكَ

Беҙгә [Йәзид бин Һарунға] һөйләне, беҙгә [Джарир бин Хәзимгә] әйтте, тине; Мин [Әбү Раджа Әл Ғүтәридиҙең] [Самура бин Джундубтан] һөйләгәнен ишеттем, ул әйтте; — Аллаһ Рәсүле саллаллаһу ғәләйһи үәлләм төшкө намаҙҙы уҡығандан һуң, йөҙөн беҙгә борҙо ла: «Кисә төндә һеҙҙең арала берәйһе төш күрҙеме? Әгәр ҙә арағыҙҙан берегеҙ төш күреп, һуңынан был төш тураһында һөйләһә, былай тип әйтергә тейеш; 'Маа Шаа` Аллаһ -Аллаһ рөхсәте менән-'. Ул шулай уҡ бер көндө: «Кисә төндә берәйһе төш күргәнме?» Беҙ яуап бирҙек; 'Юҡ'. Ул: «Мин кисә төндә төш күрҙем, ике кеше миңә килеп, мине асыҡ майҙанға йәки ҙур ер майҙанына алып китте, улар икеһе лә мине тимер шампур тотоп торған кеше янынан үтте -ганцу-, ул икенсе яңаҡты муйынының һыртына тиклем йыртты, һуңынан ул уны сығарып, мин jawin untild: — Был нимә? Икеһе лә әйтте; — Әйҙә, китәйек! Мин улар менән бергә икеһе менән бергә барҙым, шунан бер кеше муйынының артҡы өлөшөндә бығауланған һәм ҙур таш тотоп торған кеше, шунан ир уны бығауланған кешенең башына ватҡан, башы өҙөлгәнсе, таш тәгәрәп киткәнсе, ир ташты алырға йыйынғанда, ҡапыл кешенең башын ҡайтарып ебәргән, ҡапыл ғына был кешенең башын ҡабатлаған. был эште тағы ла эшләп, мин һораным: «Был нимә?» Икеһе лә әйтте; — Әйҙә, барайыҡ! Мин улар артынан эйәрҙем, шунан беҙ кухня мейесе янынан үттек, ул өҫкө өлөшөндә тар, ә аҫҡы өлөшө бик киң - конус формаһында -, аҫтында янған ут бар ине, мейес яланғас ир-егеттәр һәм ҡатын-ҡыҙҙар менән тулы булып сыҡты, ут тоҡандырылғанда улар һүнергә лә өлгөрмәнеләр, ут кире һүнгәс, улар. Мин һораным; — Был нимә? Икеһе лә әйтте; — Әйҙә, барайыҡ! Мин ҡан йылғаһы янынан үткәнсе киттем һәм унда бер кеше йөҙә, ә ситендә кемдер таш тотоп тора, йөҙөүсене туҡтатырға, кеше сығырға теләһә уға таш ырғыта, йөҙөүсе кеше үҙ урынына ҡайта һәм ул шулай дауам итә. Мин һораным; — Был нимә? Икеһе лә әйтте; — Әйҙә, барайыҡ! Мин барҙым һәм йәшел баҡса үтте, уның ситендә бик күләгәлә ағас, ағас аҫтында ҡарт бәләкәй балалар менән уратып алынған, һәм уның эргәһендә бер кеше, уның алдында тамуҡ, шул уҡ ваҡытта ул һәр ваҡыт уны болғатып, уны яҡтыртып, һуңынан улар икеһе мине күтәреп, ағасҡа күргән һәм мин бер ҡасан да булырға нерутиа булырға а был бөтөнләй ҡарағанда, унда ҡарттар һәм йәштәр, шулай уҡ ҡатын-ҡыҙҙар һәм балалар ҙа бар ине. Шунан икеһе мине сығарып, ағасҡа ултыртып, тәүгеһенән дә матурыраҡ өйгә урынлаштырҙылар. Унда ҡарттар ҙа, йәштәр ҙә бар. Мин икеһенән дә: «Һеҙ мине төнө буйы йөрөттөгеҙ, нимә күргәнемде һөйләгеҙ!», — тип һораным. Икеһе лә әйтте; — Эйе, беренсе күргән кеше — ҙур ялғансы, ялғаны офоҡҡа барып еткәнсе. Ул һеҙ күргәнсә мөғәмәлә ителә, тик Ҡиәмәт көнө килгәнсе, һуңынан Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәғәлә уны нисек теләй, шулай мөғәмәлә итә. Шул арала һеҙ күргән ятҡан кеше ул Аллаһы Тәғәлә Тәбәрәкә вә Тәғәлә уға Ҡөрьән биргән кеше, ләкин ул төндә йоҡлап, көндөҙ уны ғәмәлгә ашырмай, Ҡиәмәт көнө килгәнсе уға шулай ҡарарҙар. Утлы мейестәге кешеләр – зина ҡылыусылар, ә ҡан даръяһындағы кешеләр – рибасылар, шул уҡ ваҡытта ағас төбөндәге ҡарт – Ибраһим ғәләйһи сәләм, шул уҡ ваҡытта балалар – кеше балалары, ә уның яҡындары – Һәр ваҡыт ут тоҡандырып, уны ялҡынландырып тороусы – Мәлик, йәһәннәм һаҡсыһы, йәғни йәһәннәм. Башта һин барған йорт мөьминдәрҙең дөйөм йорто булһа, икенсе йорт - икенсеһе - шәһиттәр йорто булһа, мин Джибрил, был Микәил инем, шунан икеһе лә миңә әйтте; — Башыңды күтәр! Башымды күтәрһәм, ниндәйҙер болот күренде, икеһе лә; — Һинең урының шул. Мин: «Һин мине үҙ урыныма алырға саҡырҙыңмы?» Икеһе лә яуап бирҙе; «Һин тамамламаған ғәмәлдәр бар, уларҙы тамамлағас, өйөңә инәсәкһең».