इमाम अहमद : 18948

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ كِنَانَةَ بْنِ نُعَيْمٍ الْعَدَوِيِّ عَنْ أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّ جُلَيْبِيبًا كَانَ امْرَأً يَدْخُلُ عَلَى النِّسَاءِ يَمُرُّ بِهِنَّ وَيُلَاعِبُهُنَّ فَقُلْتُ لِامْرَأَتِي لَا يَدْخُلَنَّ عَلَيْكُمْ جُلَيْبِيبٌ فَإِنَّهُ إِنْ دَخَلَ عَلَيْكُمْ لَأَفْعَلَنَّ وَلَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَكَانَتْ الْأَنْصَارُ إِذَا كَانَ لِأَحَدِهِمْ أَيِّمٌ لَمْ يُزَوِّجْهَا حَتَّى يَعْلَمَ هَلْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيهَا حَاجَةٌ أَمْ لَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ زَوِّجْنِي ابْنَتَكَ فَقَالَ نِعِمَّ وَكَرَامَةٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَنُعْمَ عَيْنِي فَقَالَ إِنِّي لَسْتُ أُرِيدُهَا لِنَفْسِي قَالَ فَلِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ لِجُلَيْبِيبٍ قَالَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أُشَاوِرُ أُمَّهَا فَأَتَى أُمَّهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ ابْنَتَكِ فَقَالَتْ نِعِمَّ وَنُعْمَةُ عَيْنِي فَقَالَ إِنَّهُ لَيْسَ يَخْطُبُهَا لِنَفْسِهِ إِنَّمَا يَخْطُبُهَا لِجُلَيْبِيبٍ فَقَالَتْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ أَجُلَيْبِيبٌ ابْنَهْ لَا لَعَمْرُ اللَّهِ لَا تُزَوَّجُهُ فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَقُومَ لِيَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُخْبِرَهُ بِمَا قَالَتْ أُمُّهَا قَالَتْ الْجَارِيَةُ مَنْ خَطَبَنِي إِلَيْكُمْ فَأَخْبَرَتْهَا أُمُّهَا فَقَالَتْ أَتَرُدُّونَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرَهُ ادْفَعُونِي فَإِنَّهُ لَمْ يُضَيِّعْنِي فَانْطَلَقَ أَبُوهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ قَالَ شَأْنَكَ بِهَا فَزَوَّجَهَا جُلَيْبِيبًا قَالَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةٍ لَهُ قَالَ فَلَمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ لِأَصْحَابِهِ هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ قَالُوا نَفْقِدُ فُلَانًا وَنَفْقِدُ فُلَانًا قَالَ انْظُرُوا هَلْ تَفْقِدُونَ مِنْ أَحَدٍ قَالُوا لَا قَالَ لَكِنِّي أَفْقِدُ جُلَيْبِيبًا قَالَ فَاطْلُبُوهُ فِي الْقَتْلَى قَالَ فَطَلَبُوهُ فَوَجَدُوهُ إِلَى جَنْبِ سَبْعَةٍ قَدْ قَتَلَهُمْ ثُمَّ قَتَلُوهُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَا هُوَ ذَا إِلَى جَنْبِ سَبْعَةٍ قَدْ قَتَلَهُمْ ثُمَّ قَتَلُوهُ فَأَتَاهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ عَلَيْهِ فَقَالَ قَتَلَ سَبْعَةً وَقَتَلُوهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ هَذَا مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا ثُمَّ وَضَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى سَاعِدَيْهِ وَحُفِرَ لَهُ مَا لَهُ سَرِيرٌ إِلَّا سَاعِدَا رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ وَضَعَهُ فِي قَبْرِهِ وَلَمْ يُذْكَرْ أَنَّهُ غَسَّلَهُ قَالَ ثَابِتٌ فَمَا كَانَ فِي الْأَنْصَارِ أَيِّمٌ أَنْفَقَ مِنْهَا وَحَدَّثَ إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ ثَابِتًا قَالَ هَلْ تَعْلَمْ مَا دَعَا لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ اللَّهُمَّ صُبَّ عَلَيْهَا الْخَيْرَ صَبًّا وَلَا تَجْعَلْ عَيْشَهَا كَدًّا كَدًّا قَالَ فَمَا كَانَ فِي الْأَنْصَارِ أَيِّمٌ أَنْفَقَ مِنْهَا قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ مَا حَدَّثَ بِهِ فِي الدُّنْيَا أَحَدٌ إِلَّا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ مَا أَحْسَنَهُ مِنْ حَدِيثٍ

हे आम्हाला ['अफान] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [हम्माद इब्न सलामाह] यांच्याकडून, [थabit] यांच्याकडून, [किनानाह इब्न नु'ैम अल-अदावी] यांच्याकडून, [अबू बर्षा अल-अस्लमी] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी नमूद केले की जुलैबिब नावाचा एक माणूस होता जो स्त्रियांच्या कक्षात प्रवेश करायचा, त्यांच्या समोर फिरत राहायचा आणि त्यांच्याशी विनोद करायचा. मग मी माझ्या पत्नीला म्हटले: 'जुलायबिबला तुझ्याजवळ येऊ देऊ नकोस; खरंच, जर तो तुला भेटला, तर मी काहीतरी करीन आणि काहीतरी करीन.' आणि अन्सारची प्रथा अशी होती की जर एखाद्याच्याकडे विधवा असेल, तर तो आपली मुलगी जोपर्यंत पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना तिची गरज आहे की नाही हे जाणून घेत नाही तोपर्यंत ती लग्न करत नाही. मग अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी अन्सारच्या एका माणसाला म्हटले: 'तुमची मुलगी माझ्याशी लग्न करून द्या!' त्याने उत्तर दिले: 'माझ्यासाठी हा सन्मान आणि गौरवाची गोष्ट आहे.' त्यानंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'खरं सांगायचं तर मला ती स्वतःसाठी हवी नाही.' त्या माणसाने विचारले: 'मग कोणासाठी, हे अल्लाहचे प्रेषित?' त्याने सांगितले: "जुलायबिबसाठी." त्याने म्हटले: "अल्लाहचे प्रेषित, मी प्रथम तिच्या आईशी सल्लामसलत करीन." मग तो आपल्या पत्नीकडे गेला आणि तिला म्हणाला: "अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद असोत, तुमची मुलगी लग्न करण्याची इच्छा व्यक्त करतात." त्याच्या पत्नीने उत्तर दिले, "खरंच, हे माझ्यासाठी सन्मान आणि अभिमान आहे." तिच्या पतीने म्हटले, "पण त्याच्यासाठी नाही; तो जुलैबबसाठी प्रस्ताव देत आहे." त्याची पत्नी म्हणाली, "जुलैबब तिचा मुलगा आहे का? जुलैबब तिचा मुलगा आहे का? जुलैबब तिचा मुलगा आहे का? अल्लाहच्या शपथाने, तुमची मुलगी जुलैबबशी लग्न करू नका!" जेव्हा तो आपल्या पत्नीचा निर्णय पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांना सांगण्यासाठी निघाला, तेव्हा त्याची मुलगी विचारली, "माझ्यासाठी कोणी लग्नाचा प्रस्ताव मांडला आहे?" मग तिच्या आईने तिला सांगितले. मग त्याची मुलगी म्हणाली: "तुम्ही पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या आज्ञाभंग करण्याचा विचार करत आहात का? मला जाऊ द्या; खरोखर, तो मला कोणतीही त्रास देणार नाही." मग तिचा वडील पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेला आणि त्यांना सांगितले; त्यांनी म्हटले: "तिचे लग्न लावा!" मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी तिचे विवाह जुलैबिब यांच्याशी लावले. तो (अबू बरझा) म्हणाला: मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम लढाईसाठी बाहेर गेले, लढाई संपली, आणि सर्व काही अल्लाहच्या इच्छेनुसार झाले, मग त्यांनी आपल्या साथीदारांना विचारले: "कोणी हरवले का?" त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही फलाना-फलाना गमावला; आम्ही तसा-तसा गमावला." त्यांनी विचारले, "पाहा, तुम्ही कोणीही गमावले का?" त्यांनी उत्तर दिले, "नाही." तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले, "पण मला कोणी हरवला आहे; मला जुलैबिब हरवला आहे. त्याला मृतदेहांमध्ये शोधा." त्यांनी सांगितले, "मग त्यांनी त्याला शोधले आणि त्याने ठार केलेल्या सात शत्रूंमध्ये त्याला सापडले, आणि मग त्यांनी त्याला ठार मारले." मग त्यांनी सांगितले, "अरे अल्लाहचे प्रेषित, तो त्या सात मृतांपैकी एक आहे; त्याने त्यांना ठार मारले होते, आणि मग त्यांनी त्याला ठार मारले." मग अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, आले आणि त्याच्याजवळ उभे राहिले, म्हणाले, "त्याने सात पुरुष ठार मारले, आणि मग त्यांनी त्याला ठार मारले; तो माझ्यातील एक आहे, आणि मी त्याच्या गटातील आहे (हे त्यांनी दोन-तीन वेळा पुनरावृत्ती केली)." मग अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी त्याला आपल्या खांद्यावर उचलून दफन केले; अल्लाहचे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या खांद्यांव्यतिरिक्त त्याला आधार देण्यासाठी काहीच नव्हते, जोपर्यंत त्यांनी त्याला त्याच्या कबरीत ठेवले, आणि त्याला अजवान (गाळणं) करण्यात आल्याचा उल्लेख नाही." साबिथ यांनी पुढे सांगितले: "त्यानंतर, कोणत्याही अंसारी स्त्रीने त्याच्या पत्नीपेक्षा अधिक दान केले नाही, आणि इसहाक इब्न अब्दुल्लाह इब्न अबू थलहा यांनी साबिथ यांना सांगितले: 'तुम्हाला माहिती आहे का पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी तिच्यासाठी काय म्हटले?'" त्यांनी पुढे सांगितले: 'अल्लाहुम्मा शुब्ब अलैहा खैर शुब्बा, वला तज्अल 'अय्शाहा कद्दान कद्दान (हे अल्लाह, तिच्यावर भरपूर चांगुलपणा उधळ, आणि तिचे जीवन कष्टदायक करू नकोस).' त्याने सांगितले: "जुलायबिबच्या पत्नीपेक्षा कोणतीही अंसारी विधवा अधिक दान करत नव्हती." अबू अब्दुर-रहमान म्हणाले: "ही हदीस हम्माद इब्न सलामाह व्यतिरिक्त कोणीही वर्णन केलेली नाही, ज्यांच्या हदीस सर्वात विश्वासार्ह आहेत."