Imam Ahmad : 18934

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ كَانَ أَبُو بَرْزَةَ بِالْأَهْوَازِ عَلَى جَرْفِ نَهْرٍ وَقَدْ جَعَلَ اللِّجَامَ فِي يَدِهِ وَجَعَلَ يُصَلِّي فَجَعَلَتْ الدَّابَّةُ تَنْكُصُ وَجَعَلَ يَتَأَخَّرُ مَعَهَا فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنْ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ اخْزِ هَذَا الشَّيْخَ كَيْفَ يُصَلِّي فَلَمَّا صَلَّى قَالَ قَدْ سَمِعْتُ مَقَالَتَكُمْ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِتًّا أَوْ سَبْعًا أَوْ ثَمَانِيًا فَشَهِدْتُ أَمْرَهُ وَتَيْسِيرَهُ فَكَانَ رُجُوعِي مَعَ دَابَّتِي أَهْوَنَ عَلَيَّ مِنْ تَرْكِهَا فَتَنْزِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقُّ عَلَيَّ وَصَلَّى أَبُو بَرْزَةَ الْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ

[መሓመድ ቢን ጃዕፋር] ነጊሩና ኣሎ፤ ነጊሩና ኣሎ [ስዩባህ] ካብ [ኣል ኣዝራቅ ቢን ቃይስ] ኢሉ፤ [ኣቡ ባርዛ] ኣብ ከባቢ ኣህዋዝ ኣብ ገምገም ሩባ፡ ልጓም ናይቲ ዝጋልብ እንስሳኡ ኣብ ኢዱ ሒዙ፡ እናሰገደ ከሎ ከም ዝነበረ። ሽዑ እቲ ኣብ መኪንኡ ዝነበረ እንስሳ ንድሕሪት ክምለስ ጀሚሩ ንሱ ድማ ምስኣ ንድሕሪት ክምለስ ጀመረ። ሽዑ ሓደ ካብቶም ከዋሪጅ ጸለየሉ፤ 'ኦ ኣላህ ነዚ ኣረጊት ሰብኣይ ኣዋረድዎ፡ ከመይ ጌሩ ሰላቱ ይፍጽም። ጸሎት ምስ ወድአ ድማ፤ 'ቃላትካ ሰሚዐ ኣለኹ፡ ምስ ረሱል ሰለላሁ ዓለይሂ ዋሰላም ሽዱሽተ ሸውዓተ ሸሞንተ ግዜ ተቓሊሰ እየ፡ ንጉዳያቱን ምቕሉልነቱን ድማ መስኪረ፡ ንድሕሪት ምምላስ ኣነን መኪናይን ካብ ንገመልይ ምግዳፍ ይቐልለኒ ስለ ዝነበረ፡ ዳግማይ ክትገዝእ ስለ ዘድልያ፡ እዚ ድማ ኣዝዩ ኣዝዩ ከቢድ እዩ ነይሩ'። -ኣብቲ ግዜ'ቲ- ኣቡ ባርዛ ክልተ ረካዓ ሰላት ዓስር ፈጺሞም።