Imam Ahmad : 18782
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ حَرْمَلَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ عَن أَبِي مُوسَى قَالَ أَمَانَانِ كَانَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رُفِعَ أَحَدُهُمَا وَبَقِيَ الْآخَرُ { وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ }
A fen erenikem [Waki’] seni [Harmala bin Qais] seni [Muhammad bin Apu Ayyub] seni [Apu Musa] a apasa; Mei wor ruu pisekin tumun ngeni ewe Soufos sallallaahu 'alaihi wasallam. Eú me leir a fen katowu, me ewe emén a chúen nóm. Ina: ‘Me Allah esapw chiwen apungu ir nupwen ka nom neir. iwe esap - ika - Allah epwe apungu ir, nupwen ra tingor omusomus’. -QS. Al-Anfal 33-.