Imam Ahmad : 18723
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ يَحْيَى قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ مُعَاذًا وَأَبَا مُوسَى إِلَى الْيَمَنِ فَأَمَرَهُمَا أَنْ يُعَلِّمَا النَّاسَ الْقُرْآنَ
Na taʻu mai e [Abdullah bin Numair] ia i matou mai ia [Talhah bin Yahya] na ia fai mai; Na taʻu mai e [Abu Burdah] ia te aʻu mai ia [Abu Musa] na auina atu e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia Muʻadh ma Abu Musa i Yemen. O lea na ia poloaʻiina ai i laʻua e aʻoaʻo tagata i le Qurʻan.