Imam Ahmad : 18634
حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُثْمَانَ يَعْنِي ابْنَ حَكِيمٍ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَمِّهِ يَزِيدَ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَصْحَابِهِ فَطَلَعَتْ جِنَازَةٌ فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَارَ وَثَارَ أَصْحَابُهُ مَعَهُ فَلَمْ يَزَالُوا قِيَامًا حَتَّى نَفَذَتْ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مِنْ تَأَذٍّ بِهَا أَوْ مِنْ تَضَايُقِ الْمَكَانِ وَلَا أَحْسِبُهَا إِلَّا يَهُودِيًّا أَوْ يَهُودِيَّةً وَمَا سَأَلْنَا عَنْ قِيَامِهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Akɛɛ wɔ [Ibnu Numair] kɛjɛ [Uthman] ni ji Ibn Hakim, kɛjɛ [Kharijah bin Zaid] kɛjɛ [etsɛkwɛ̃] ni ji Yazid bin Thabit ŋɔɔ, akɛ be ko lɛ, ekɛ Gbalɔ lɛ kɛ enanemɛi lɛ tara shi. Kɛkɛ ni gbɔmɛi akuu ko ni hiɛ gbonyo lɛ bapue. Beni Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam na lɛ, eshi ehe ni ete shi, ni enanemɛi lɛ nyiɛ esɛɛ, amɛtee nɔ amɛdamɔ shi kɛyashi gbonyo lɛ hiɛlɔi lɛ shi. Yazid bin Tabit kɛɛ akɛ; ‘Mileee - ejaakɛ Bɔfo lɛ damɔ shi - kɛji akɛ wɔmiihao akɛ wɔbaaye gbɔmɔtso lɛ awui, loo akɛ he lɛ mli etse. Ni misusuɔ akɛ, efeee nakai kɛha mɔ kroko fe Yudanyo yoo ko gbɔmɔtso. Ni wɔbiɛɛ nɔ hewɔ ni ato Gbalɔ lɛ shishi lɛ.