इमाम अहमद : 18616

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا حَرِيزُ بْنُ عُثْمَانَ وَهُوَ الرَّحَبِيُّ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ قَالَ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ بِعُكَاظٍ فَقُلْتُ مَنْ تَبِعَكَ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ حُرٌّ وَعَبْدٌ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ وَبِلَالٌ رَضِيَ اللَّهُ تَعَالَى عَنْهُمَا فَقَالَ لِي ارْجِعْ حَتَّى يُمَكِّنَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ لِرَسُولِهِ فَأَتَيْتُهُ بَعْدُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاءَكَ شَيْئًا تَعْلَمُهُ وَأَجْهَلُهُ لَا يَضُرُّكَ وَيَنْفَعُنِي اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ بِهِ هَلْ مِنْ سَاعَةٍ أَفْضَلُ مِنْ سَاعَةٍ وَهَلْ مِنْ سَاعَةٍ يُتَّقَى فِيهَا فَقَالَ لَقَدْ سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَتَدَلَّى فِي جَوْفِ اللَّيْلِ فَيَغْفِرُ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ الشِّرْكِ وَالْبَغْيِ فَالصَّلَاةُ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ فَصَلِّ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتْ فَأَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَهِيَ صَلَاةُ الْكُفَّارِ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِذَا اسْتَقَلَّتْ الشَّمْسُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَحْضُورَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى يَعْتَدِلَ النَّهَارُ فَإِذَا اعْتَدَلَ النَّهَارُ فَأَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ تُسَجَّرُ فِيهَا جَهَنَّمُ حَتَّى يَفِيءَ الْفَيْءُ فَإِذَا فَاءَ الْفَيْءُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَحْضُورَةٌ مَشْهُودَةٌ حَتَّى تَدَلَّى الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ فَإِذَا تَدَلَّتْ فَأَقْصِرْ عَنْ الصَّلَاةِ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغِيبُ عَلَى قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَهِيَ صَلَاةُ الْكُفَّارِ

हे आम्हाला [याझीद बिन हारून] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [हारीथ बिन उथमान] यांनी सांगितले, जे अर-रहाबी होते. हे आम्हाला [सुलेम बिन आमिर] यांनी [अम्र बिन अबसाह] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले; मी अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेलो, जेव्हा ते 'उकाध्झ' येथे होते, आणि मी विचारले, "या गोष्टीमध्ये (इस्लाम धर्मात) तुमचे अनुयायी कोण आहेत?" त्यांनी उत्तर दिले: "एक मुक्त माणूस आणि एक दास." त्या वेळी त्यांच्यासोबत अबू बक्र आणि बिलाल होते, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो. मग त्याने मला सांगितले: 'परत जा जोपर्यंत अल्लाह आपल्या पैगंबरला बळकट करतो.' त्यानंतर मी त्याच्याकडे गेलो आणि म्हणालो, 'अल्लाह मला तुमच्यासाठी जमानत बनवो. मला काहीतरी शिकवा जे तुम्हाला माहीत आहे आणि मला माहीत नाही, असे काही जे तुम्हाला त्रास देणार नाही आणि ज्यातून अल्लाह मलाही लाभ देईल.' इतरांपेक्षा अधिक पुण्यदायी कोणताही वेळ आहे का, आणि असा कोणता वेळ आहे ज्याबद्दल आपल्याला सावधगिरी बाळगावी लागेल?" त्याने उत्तर दिले: "खरोखर, तुम्ही मला अशा गोष्टीबद्दल विचारले आहे जे तुम्ही यापूर्वी कधीही विचारलेले नाही. खरंच, अल्लाह, सर्वोच्च आणि गौरवशाली, रात्रीच्या शेवटच्या तृतीयांशात उतरतो, आणि तो शिर्क (बहुदेववाद) आणि अत्याचारांशिवाय प्रत्येक पाप क्षमा करतो. नमाज ही एक इबादत आहे ज्याचे (देवदूत) साक्षीदार असतात, त्यामुळे तुम्ही सूर्य उगवण्यापर्यंत नमाज वाचायला हवे. आणि जेव्हा सूर्य उगवला आहे, तो वर येईपर्यंत नमाज वाजू नका, कारण सूर्य सैतानाच्या दोन शिंगांच्या मधून उगवतो, आणि त्या वेळची नमाज ही अविश्वासूंची नमाज आहे. मग, जेव्हा सूर्य उंचावतो, तेव्हा प्रार्थना करा, कारण त्या वेळी प्रार्थना (देवदूत) उपस्थित राहतात आणि साक्षी देतात, दुपारीपर्यंत. जेव्हा सूर्य मध्याह्नावर असतो, तेव्हा प्रार्थना करू नका, कारण त्या वेळी नरकाची आग प्रज्वलित केली जाते, जोपर्यंत सावली परत येत नाही. आणि जेव्हा सावली परत आली की, नमाज पढा, कारण त्या वेळी नमाज (देवदूतांद्वारे) साक्षीला घेतली जाते आणि उपस्थित राहतात जोपर्यंत सूर्य मावळतो. जेव्हा सूर्य मावळतो, तो पूर्णपणे मावळल्याशिवाय नमाज पढू नका, कारण सूर्य सैतानाच्या दोन शिंगांमध्ये मावळतो, आणि त्या वेळीच अविश्वासू पूजा करतात.