Imam Ahmad : 18606
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ قَالَ عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَشَكُّوا فِيَّ فَأَمَرَ بِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَيَّ هَلْ أَنْبَتُّ بَعْدُ فَنَظَرُوا فَلَمْ يَجِدُونِي أَنْبَتُّ فَخَلَّى عَنِّي وَأَلْحَقَنِي بِالسَّبْيِ
Ti tene na e [Husyaim] ti tene na e [Abdul Malik bin Umari] ti [‘Athiyah Al Qurazhi] lo tene; ‘Mbi tingbi na Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam na lango ti Quraizhah, na ala - akamarade ti mbi - asala kite na mbi - wala mbi si na ngu ti koli wala pepe -. Tongaso, Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam amû yanga na ala ti bâ tere ti mbi ti bâ wala kuä ti li ti mbi akono awe. Ala bâ ni, me kuä ti li ti mbi ade ti kono pëpe. Na nda ni, ala zia mbi ti gue na ala zia mbi na akete molenge ni.’