Imam Ahmad : 18606
حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ قَالَ عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَشَكُّوا فِيَّ فَأَمَرَ بِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْظُرُوا إِلَيَّ هَلْ أَنْبَتُّ بَعْدُ فَنَظَرُوا فَلَمْ يَجِدُونِي أَنْبَتُّ فَخَلَّى عَنِّي وَأَلْحَقَنِي بِالسَّبْيِ
Na faamatala mai ia i matou [Husyaim] e faapea [o Abdul Malik bin Umari] na ia taʻu mai ia i matou mai ia ['Athiyah Al Qurazhi] na ia fai mai: 'Na aumaia aʻu i luma o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) i le aso o Quraizhah, ma sa latou (aumea) masalosalo ia te aʻu - pe ua ou matua pe leai. O lea na poloaʻi atu ai le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia i latou e tilotilo i loʻu tino, pe ua tupu oʻu lauulu i le vaega o le tino. Sa latou tilotilo i ai, ae na iloa ai e leʻi tupu oʻu lauulu i le vaega o le tino. Mulimuli ane, na latou faasaʻolotoina aʻu ma tuu aʻu ma se tamaitiiti laitiiti.'