Doa khusus Rasulullah saat menghadapi pasukan sekutu (Perang Ahzab)
Imam Ahmad : 18594
حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أَوْفَى قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَطَافَ بِالْبَيْتِ ثُمَّ خَرَجَ فَطَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَجَعَلْنَا نَسْتُرُهُ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ أَنْ يَرْمِيَهُ أَحَدٌ أَوْ يُصِيبَهُ بِشَيْءٍ فَسَمِعْتُهُ يَدْعُو عَلَى الْأَحْزَابِ يَقُولُ اللَّهُمَّ مُنْزِلَ الْكِتَابِ سَرِيعَ الْحِسَابِ هَازِمَ الْأَحْزَابِ اللَّهُمَّ اهْزِمْهُمْ وَزَلْزِلْهُمْ
A erenikem [Yahya] seni [Isma’il] A erenikem [Aptullah] a apasa; Iwe, a föri Umrah, mürin a föri Tawaf lon Baitullah. Iwe, a feilo me fori tawaf lefilen Safa me Marwah, iwe, aua tumunu pwe esap kkuf ren ekkewe chon fel ngeni chommong kot, are efeiengau ngeni ren och mettoch. Iwe, üa rongorong an iotek fän iten feiengau fän iten nöün Ahzab kewe sounfiu: ‘O Kot, ewe a tinato ewe puk, ewe mi fokkun müttir le älleaniir.