Imam Ahmad : 18578
حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ يَعْنِي ابْنَ حَازِمٍ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عَامِرٍ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا أَهْلُ صَيْدٍ فَقَالَ إِذَا رَمَى أَحَدُكُمْ بِسَهْمِهِ فَلْيَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ تَعَالَى فَإِنْ قَتَلَ فَلْيَأْكُلْ وَإِنْ وَقَعَ فِي مَاءٍ فَوَجَدَهُ مَيْتًا فَلَا يَأْكُلْهُ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي لَعَلَّ الْمَاءَ قَتَلَهُ فَإِنْ وَجَدَ سَهْمَهُ فِي صَيْدٍ بَعْدَ يَوْمٍ أَوْ اثْنَيْنِ وَلَمْ يَجِدْ فِيهِ أَثَرًا غَيْرَ سَهْمِهِ فَإِنْ شَاءَ فَلْيَأْكُلْهُ قَالَ وَإِذَا أَرْسَلَ عَلَيْهِ كَلْبَهُ فَلْيَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَإِنْ أَدْرَكَهُ قَدْ قَتَلَهُ فَلْيَأْكُلْ وَإِنْ أَكَلَ مِنْهُ فَلَا يَأْكُلْ فَإِنَّهُ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ وَلَمْ يُمْسِكْ عَلَيْهِ وَإِنْ أَرْسَلَ كَلْبَهُ فَخَالَطَ كِلَابًا لَمْ يَذْكُرْ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا فَلَا يَأْكُلْ فَإِنَّهُ لَا يَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَهُ حَدَّثَنَا حَسَنٌ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ حُذَيْفَةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ قُلْتُ أَسْأَلُ عَنْ حَدِيثِ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ وَأَنَا فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ أَفَلَا أَكُونُ أَنَا الَّذِي أَسْمَعُهُ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ أَتَعْرِفُنِي قَالَ نَعَمْ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ أَلَسْتَ رَكُوسِيًّا قُلْتُ بَلَى قَالَ أَوَلَسْتَ تَرْأَسُ قَوْمَكَ فَقُلْتُ بَلَى قَالَ أَوَلَسْتَ تَأْخُذُ الْمِرْبَاعَ قَالَ قُلْتُ بَلَى قَالَ ذَاكَ لَا يَحِلُّ لَكَ فِي دِينِكِ قَالَ فَتَوَاضَعَتْ مِنِّي نَفْسِي فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Wedi dweud wrthym [Husain bin Muhammad] Wedi dweud wrthym [Jarir] sef Ibn Hazim, oddi wrth [Ashim bin Ahwal] o [Amir] oddi wrth [Adi bin Hatim] meddai; Dywedais, 'O Nabiyullah, helwyr ydym ni'. Felly dywedodd: 'Os bydd un ohonoch yn taflu ei waywffon, gadewch iddo sôn am yr enw Allah 'azza wajalla. Os caiff ei ysglyfaeth ei ladd, bydd yn ei fwyta. Ac os syrth efe i'r dwfr a'i gael yn farw, na fwytaed ef, oherwydd ni ŵyr a gaiff farw trwy foddi. Ac os bydd yn dod o hyd i'w waywffon yn yr anifail hela ar ôl diwrnod neu ddau ac nad oes marc arall heblaw'r marc gwaywffon, yna os yw'n dymuno caiff ei fwyta'. Dywedodd hefyd: 'Os yw'n rhyddhau ei gi -i hela-, gadewch iddo sôn am yr enw Allah'azza wajalla. A phan gaiff ei ladd, dylai ei fwyta. Ond os yw'r ci yn bwyta rhywbeth ganddo - gêm - yna peidiwch â'i fwyta, oherwydd ei fod yn hela'n unig iddo'i hun ac nid iddi hi. Yna, pan fydd yn rhyddhau ei gi a'i gymysgu â chŵn eraill nad yw enw Allah wedi'i adrodd drosto, yna rhaid iddo beidio â'i fwyta. Achos ni wyddai pa gi a'i lladdodd.' Mae Hasan wedi dweud wrth Jarir o Muhammad bin Abu Ubaidah bin Khudzaifah fod dyn wedi dweud; dywedais; Gofynnais am hadith Adi bin Hatim, tra oeddwn ar ddiwedd Kufa, oni chlywais i mohono'n uniongyrchol ganddo? O'r diwedd euthum i fyny ato, a dywedais, "A wyt ti yn fy adnabod i?" atebodd yntau, 'Ie'. Felly soniodd am yr hadith. Ac ynddo gofynnodd, 'Onid Rakusi ydych chi - dilynwr crefydd gymysg Cristnogaeth ac Iddewiaeth -?' Atebais, 'Ie, mae hynny'n iawn'. Gofynnodd eto: 'Onid chi yw arweinydd eich pobl?' Atebais, 'Ie, mae hynny'n iawn'. Gofynnodd eto: 'Onid ydych chi fel arfer yn cymryd Al Mirba' - chwarter cyfoeth Ghanimah -?' Atebais, 'Ie, mae hynny'n iawn'. Dywedodd: 'Nid yw'n gyfreithlon i chi yn eich crefydd'. Felly suddodd fy nghalon. Soniodd hefyd am yr hadith.