Imam Ahmad : 18386
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ جَرِيرٍ أَنَّهُ حِينَ بَايَعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَخَذَ عَلَيْهِ أَنْ لَا يُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَيُقِيمَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَيَنْصَحَ الْمُسْلِمَ وَيُفَارِقَ الْمُشْرِكَ
Na taʻu mai e [Abdurrazaq] ia i matou [Sufyan] mai ia [Al Amash] mai ia [Abu Wa`il] mai ia [Jarir] ina ua ia tautino atu i le Perofeta (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a le Atua), na ia folafola atu ia te ia e le o ia faia se mea e faatasi ma le Atua. Ona ia faatuina lea o le tatalo, totogi le zakat, ia usiusitai i taimi uma i tagata Musalimi uma ma vavae ese o ia lava mai tagata e tapuai i atua.