इमाम अहमद : 18333

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْمُخْتَارِ مَنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ فَلَمْ نَجِدْ الْمَاءَ قَالَ ثُمَّ هَجَمْنَا عَلَى الْمَاءِ بَعْدُ قَالَ فَجَعَلُوا يَسْقُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُلَّمَا أَتَوْهُ بِالشَّرَابِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاقِي الْقَوْمِ آخِرُهُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ حَتَّى شَرِبُوا كُلُّهُمْ

हे आम्हाला [हज्जाज] यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [शु'बाह] यांच्याकडून, बानू असदच्या [अबुल मुख्तार] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: मी [अब्दुल्ला बिन अबू औफा] यांना म्हणताना ऐकले: आम्ही एकदा प्रवासावर होतो, आणि त्या वेळी आम्हाला पाणी सापडले नाही. त्यानंतर आम्हाला पाणी सापडले आणि त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना पाणी प्यायला दिले. जेव्हा त्यांनी त्यांना पाणी दिले, तेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'ज्याने गटाला पाणी दिले, तो शेवटी पितो.' त्यांनी हे तीन वेळा सांगितले, जोपर्यंत सर्वांनी पाणी पिले.