Imam Ahmad : 18333
حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ عَنْ أَبِي الْمُخْتَارِ مَنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ فَلَمْ نَجِدْ الْمَاءَ قَالَ ثُمَّ هَجَمْنَا عَلَى الْمَاءِ بَعْدُ قَالَ فَجَعَلُوا يَسْقُونَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُلَّمَا أَتَوْهُ بِالشَّرَابِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَاقِي الْقَوْمِ آخِرُهُمْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ حَتَّى شَرِبُوا كُلُّهُمْ
Esan digu [Hajjaj] [Syu'bah] [Syu'bah] [Abul Mukhtar] Bani Asad-etik esan didala, esan du, [Abdullah bin Abu Aufa] entzun dut; Bidaian egon ginen behin, garai hartan ez genuen urik hartzen. Horren ondoren, ura lortu genuen, eta Allahren Mezularia (bakea eta bedeinkapena izan dadila bere gain) edateko bat eman zioten. Eta edaria ekarri ziotenean, Allah sallallahu 'alaihi wasallam Messenger-ek esan zuen: "Herri bati edaten ematen dion ofiziala, bera da edaten azkena". Hau hiru aldiz esan zuen, denek edan zuten arte.