Imam Ahmad : 18311

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَبْتُ أَنَا وَمَخْرَمَةُ الْعَبْدِيُّ ثِيَابًا مِنْ هَجَرَ قَالَ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاوَمَنَا فِي سَرَاوِيلَ وَعِنْدَنَا وَزَّانُونَ يَزِنُونَ بِالْأَجْرِ فَقَالَ لِلْوَزَّانِ زِنْ وَأَرْجِحْ

Na taʻu mai e [Waki'] ia i matou [Sufyan] mai ia [Simak] mai ia [Suwaid bin Qais] na ia fai mai; O aʻu ma Makhramah Al Abdi na ou aumaia ni lavalava mai Hajar, ona sau lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia i matou, ona ia ofoina mai lea ia i matou ni ofuvae. I lena taimi, sa i ai sa matou tagata e fua le mamafa sa fua le mamafa mo se totogi. O lea na ia fai atu ai i le tagata e fua le mamafa; 'Fua ma toe avatu nisi mea'.