Imam Ahmad : 18311
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَبْتُ أَنَا وَمَخْرَمَةُ الْعَبْدِيُّ ثِيَابًا مِنْ هَجَرَ قَالَ فَأَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَاوَمَنَا فِي سَرَاوِيلَ وَعِنْدَنَا وَزَّانُونَ يَزِنُونَ بِالْأَجْرِ فَقَالَ لِلْوَزَّانِ زِنْ وَأَرْجِحْ
Esan digu [Waki'] Esan digu [Sufyan] [Simak]etik [Suwaid bin Qais] esan zuen; Makhramah Al Abdi eta biok Hajar-etik arropa ekarri genuen, gero Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam etorri zitzaigun, gero galtzak eskaini zizkigun. Garai hartan, pisatzen eta soldata hartzen zuten pisuak genituen. Hala esan zion pisatu bati: «Pesatu eta eman sobera».