Imam Ahmad : 18248
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّائِفِيُّ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَوْسٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ جَدِّهِ أَوْسِ بْنِ حُذَيْفَةَ قَالَ كُنْتُ فِي الْوَفْدِ الَّذِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَسْلَمُوا مِنْ ثَقِيفٍ مِنْ بَنِي مَالِكٍ أَنْزَلَنَا فِي قُبَّةٍ لَهُ فَكَانَ يَخْتَلِفُ إِلَيْنَا بَيْنَ بُيُوتِهِ وَبَيْنَ الْمَسْجِدِ فَإِذَا صَلَّى الْعِشَاءَ الْآخِرَةَ انْصَرَفَ إِلَيْنَا فَلَا يَبْرَحُ يُحَدِّثُنَا وَيَشْتَكِي قُرَيْشًا وَيَشْتَكِي أَهْلَ مَكَّةَ ثُمَّ يَقُولُ لَا سَوَاءَ كُنَّا بِمَكَّةَ مُسْتَذَلِّينَ أَوْ مُسْتَضْعَفِينَ فَلَمَّا خَرَجْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ كَانَتْ سِجَالُ الْحَرْبِ عَلَيْنَا وَلَنَا فَمَكَثَ عَنَّا لَيْلَةً لَمْ يَأْتِنَا حَتَّى طَالَ ذَلِكَ عَلَيْنَا بَعْدَ الْعِشَاءِ قَالَ قُلْنَا مَا أَمْكَثَكَ عَنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ طَرَأَ عَنِّي حِزْبٌ مِنْ الْقُرْآنِ فَأَرَدْتُ أَنْ لَا أَخْرُجَ حَتَّى أَقْضِيَهُ فَسَأَلْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ أَصْبَحْنَا قَالَ قُلْنَا كَيْفَ تُحَزِّبُونَ الْقُرْآنَ قَالُوا نُحَزِّبُهُ سِتَّ سُوَرٍ وَخَمْسَ سُوَرٍ وَسَبْعَ سُوَرٍ وَتِسْعَ سُوَرٍ وَإِحْدَى عَشْرَةَ سُورَةً وَثَلَاثَ عَشْرَةَ سُورَةً وَحِزْبُ الْمُفَصَّلِ مِنْ ق حَتَّى تَخْتِمَ
اسان کي [عبدالرحمان بن مهدي] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالله بن عبدالرحمان اث طيفي] عثمان بن عبدالله بن اوس عتص ثقفي کان [پنهنجي ڏاڏي، يعني اوس بن حذیفہ] کان ٻڌايو آهي، هن چيو ته؛ مان هڪ وفد ۾ هوس جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم سان مليو ۽ پنهنجي اسلام قبول ڪرڻ جو اعلان ڪيو. اهي بني مالڪ جا بني تسقيف آهن. اسان سندس هڪ خيمي تي رڪيا هئاسين. هو اڪثر اسان وٽ ايندو هو جيڪو سندس گهر ۽ مسجد جي وچ ۾ هو. جڏهن هو اشڪ نماز - جيڪا آخري فرض نماز آهي - کان فارغ ٿيندو هو، ته هو اڪثر اسان سان ملندو هو، اسان کي قريش ۽ مڪي جي ماڻهن بابت ڳالهائڻ ۽ شڪايت ڪرڻ جي دعوت ڏيندو هو. پوءِ هن چيو، 'سچ پڇو ته، اسان جي قسمت ساڳي ناهي، اسان کي مڪي ۾ ڊيڄاريو ويو يا ظلم ڪيو ويو، جيتوڻيڪ اسان مديني ڀڄي وڃڻ کان پوءِ، جنگ جي صورتحال بدلجي وئي. ڪڏهن ڪڏهن اسان هارايون ٿا، ۽ ڪڏهن ڪڏهن اسان کٽيندا آهيون. هڪ رات هو عشاء جي نماز کان پوءِ گهڻي وقت تائين نه مليو. اوس چيو ته، اسان پڇڻ جي ڪوشش ڪئي ته 'يا رسول الله، توهان کي اسان سان ملڻ کان ڪهڙي ڳالهه روڪيو؟' هن جواب ڏنو، 'معاف ڪجو، مون کي قرآن کي گڏ ڪرڻ تي ڪم ڪرڻو آهي، تنهنڪري مان ان کي مڪمل ڪرڻ تائين نه ٿو وڃي سگهان.' صبح جو اسان پيغمبر جي اصحابن کان پڇيو ته توهان قرآن کي ڪيئن گڏ ڪندا آهيو؟ انهن جواب ڏنو، 'اسان ان کي ڇهن بابن، پنج بابن، ست بابن، نو بابن، يارهن بابن، تيرهن بابن، ۽ هڪ حزب ۾ ورهايون ٿا - هڪ گروپ - جنهن ۾ مختصر باب آهن، قاف باب کان آخر تائين.'