Imam Ahmad : 18147
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا ثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ بَحِيرٍ عَنْ ضِرَارِ بْنِ الْأَزْوَرِ قَالَ بَعَثَنِي أَهْلِي بِلَقُوحٍ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ بِلَقْحٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَمَرَنِي أَنْ أَحْلُبَهَا ثُمَّ قَالَ دَعْ دَاعِيَ اللَّبَنِ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ لَا تُجْهِدَنَّهَا
Na taʻu mai e [Waki'] ma [Abu Muawiyah] ia i matou; na taʻu mai e [Al Amash] ia i matou mai ia [Yaqub bin Bahir] mai ia [Dlirar bin Al Azwar] na ia fai mai; Na auina atu aʻu e loʻu aiga i le Perofeta sallallaahu alaihi wasallam ma Laquh - o se kamela fafine ua maʻitaga ua lata ona fanau -, o lea na ou alu atu ai ia te ia. Ona ia poloaʻi mai lea ia te aʻu e sasaa lana susu ma fai mai; 'Tuʻu sina vaega o lana susu, e tosina mai ai le isi susu'. Na fai mai Abu Muawiyah; 'Aua le faʻamago - lana susu -'.