Imam Ahmad : 18147
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ قَالَا ثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ بَحِيرٍ عَنْ ضِرَارِ بْنِ الْأَزْوَرِ قَالَ بَعَثَنِي أَهْلِي بِلَقُوحٍ وَقَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ بِلَقْحٍ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ بِهَا فَأَمَرَنِي أَنْ أَحْلُبَهَا ثُمَّ قَالَ دَعْ دَاعِيَ اللَّبَنِ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ لَا تُجْهِدَنَّهَا
Esan digu [Waki'] eta [Abu Mu'awiyah] biek esan digute: Esan digu [Al A'masy] [Ya'qub bin Bahir] [Dlirar bin Al Azwar]-tik [Dlirar bin Al Azwar]; Nire familiak sallallaahu 'alaihi wasallam profetarengana bidali ninduen Laquh zeraman - ia erditzen ari zen gamelu haurdun bat -, beraz, harengana joan nintzen. Orduan, esnea ateratzeko esan zidan eta esan zidan: 'Utzi esne pixka bat, beste esne bat erakartzeko'. Abu Mu'awiyah esan zuen; 'Ez lehortu -bere esnea-'.