Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
इमाम अहमद : 18036
حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ سُوَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِأَرْضِنَا أَعْنَابًا نَعْتَصِرُهَا فَنَشْرَبُ مِنْهَا قَالَ لَا فَعَاوَدْتُهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ إِنَّا نَسْتَشْفِي بِهَا لِلْمَرِيضِ فَقَالَ إِنَّ ذَاكَ لَيْسَ شِفَاءً وَلَكِنَّهُ دَاءٌ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَا ثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيِّ قَالَ حَجَّاجٌ إِنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ خَثْعَمٍ يُقَالُ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ أَوْ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ الْجُعْفِيُّ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
आम्हाला [बह्झ] आणि [अबू कामिल] यांनी सांगितले; दोघांनीही सांगितले: आम्हाला [हम्माद बिन सलामाह] यांनी सांगितले; आम्हाला [सिमाक] यांनी [अलकामाह बिन वाईल] यांच्याकडून आणि त्यांनी [थारिक बिन सुवैद अल-हद्रमी] यांच्याकडून सांगितले की त्यांनी म्हटले: मी म्हणालो, "हे अल्लाहचे प्रेषित, आमच्या प्रदेशात द्राक्षांची एक पीक आहे जी आम्ही दाबून पिण्यास वापरतो." त्यांनी सांगितले: "(हे) तुम्हाला करण्यास परवानगी नाही." मी पुन्हा विचारले, तरीही त्यांनी म्हटले: "हे परवानगी नाही." मी पुन्हा म्हणालो, "आम्ही ते आजारींना पिण्यासाठी देतो." तर त्याने सांगितले: "ते औषध नाही, तर आजार आहे." हे आम्हाला [हज्जाज बिन मुहम्मद] आणि [मुहम्मद बिन जाफर] यांनी सांगितले, ज्यांनी दोघांनीही म्हटले: हे आम्हाला [शुबाह] यांनी [सिमाक बिन हारब] यांच्याकडून, [अलकामा बिन वाइल] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून, म्हणजेच [वाइल बिन हुज्र अल-हद्रमी] यांच्याकडून सांगितले. - हज्जाज म्हणाले की त्यांनी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना जात्सम येथील एका माणसाने—जो सुवैद बिन थारिक म्हणून ओळखला जातो—विचारताना पाहिले होते. इब्न जाफर म्हणाले की तो थारिक बिन सुवैद अल-जु'फी होता, ज्याने एकदा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना शराबाबद्दल विचारले होते. म्हणून त्यांनी त्यावर बंदी घातली. त्यानंतर त्यांनी हदीस सांगितली.