Nabi melarang menggunakan khamr sebagai obat
Imam Ahmad : 18036حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَأَبُو كَامِلٍ قَالَا ثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا سِمَاكٌ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ سُوَيْدٍ الْحَضْرَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ بِأَرْضِنَا أَعْنَابًا نَعْتَصِرُهَا فَنَشْرَبُ مِنْهَا قَالَ لَا فَعَاوَدْتُهُ فَقَالَ لَا فَقُلْتُ إِنَّا نَسْتَشْفِي بِهَا لِلْمَرِيضِ فَقَالَ إِنَّ ذَاكَ لَيْسَ شِفَاءً وَلَكِنَّهُ دَاءٌ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَا ثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ الْحَضْرَمِيِّ قَالَ حَجَّاجٌ إِنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ خَثْعَمٍ يُقَالُ لَهُ سُوَيْدُ بْنُ طَارِقٍ وَقَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ أَوْ طَارِقُ بْنُ سُوَيْدٍ الْجُعْفِيُّ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْخَمْرِ فَنَهَاهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ
Esan digu [Bahz] eta [Abu Kamil] biek esan digute: [Hammad bin Salamah] Esan digu [Entzun] [Alqamah bin Wa`il] [Thariq bin Suwaid Al Hadlrami]-tik [Thariq bin Suwaid Al Hadlrami] esan diguna; Esan nion: 'O Allahren mezularia, gure lurretan badaude mahatsak eta gero prentsatu eta edaten ditugunak', esan zuen: 'Ezin duzu hori egin'. Berriro errepikatu nuen, gero esaten jarraitu zuen: «Inola ere ez». Berriro esan nion: «Gaixoei edaten diegu». Beraz, esan zuen: "Ez da sendagai bat, gaixotasun bat baizik". Esan digu [Hajjaj bin Muhammad] eta [Muhammad bin Ja'far] biek esan digute: [Simak bin Harb] [Simak bin Harb] [Alqamah bin Wa`il] [bere aita, hots, Wa`il bin Hujr Al Hadlrami] -Hajjaj-ek esan zuen, Manallahillaa-a-Profhualai-ren lekuko izan zela. Normalean Suwaid bin Thariq deitzen den Ja'tsam -esan zuen Ibnu Ja'far-ek- edo Tariq bin Suwaid Al Ju'fi, sallallaahu 'alaihi wasallam profetari khamerri buruz galdetu zion behin. Beraz, debekatu egin zuen. Gero hadith-a aipatu zuen.