Imam Ahmad : 17964

حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ وَالْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ أَبِي السَّنَابِلِ قَالَ وَلَدَتْ سُبَيْعَةُ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ أَوْ خَمْسٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً فَتَشَوَّفَتْ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُخْبِرَ فَقَالَ إِنْ تَفْعَلْ فَقَدْ مَضَى أَجَلُهَا

Na peko ti so lo tene na e [Mansur] na [Al A’masy] so alondo na [Ibrahim] so alondo na [Al Aswad] so alondo na [Abu As Sanabil] lo tene; Subai’ah so adü molenge na peko ti kuâ ti koli ti lo na bï bale-use wala bale-use na oku. Tongaso, a leke wali ni - tongana mbeni ye so afa so lo ye ti sara mariage -, na a gue na wali ni na Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam, na pekoni lo fa tënë so na lo. Tongaso, lo tene: ‘Tongana mo sara tongaso, ka ngoi ni - ngoi so a lingbi a mû lege na mariage - ahon awe’.