Imam Ahmad : 17961

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَن سُفْيَانَ عَن أَبِي إِسْحَاقَ عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرُّكُوعِ لَمْ يَحْنِ رَجُلٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَسْجُدَ ثُمَّ نَسْجُدَ

Na faamatala mai e [Waki'] ia i matou mai ia [Sufyan] mai ia [Abu Ishaq] mai ia [Abdullah bin Yazid] mai ia [Al Baraa`] na ia fai mai: Ina ua sii aʻe e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) lona ulu mai le punou, e leai se tasi o i matou e tuu i lalo lona tua seia oo ina punou o ia, ona matou punou lea.